Ekki bara hvort að það væri einhver starfsmaður sem að gæti hjálpað henni heldur varð það að vera karlmaður. Ég sagði hana að ég ætlaði að fara að spyrja Auði að þessu og með leiðbeiningum frá henni staðsetti ég parketnaglanna og seldi konunni nokkur stykki. En já þetta er eitthvað sem hefur gerst nokkrum sinnum; konur sem að spyrja hvort að strákarnir viti ekki eitthvað meira um þetta. Ástæðan fyrir því að ég veit ekki alltaf um allt er ekki sú að ég sé kvenkyns heldur er hún sú að ég hef bara unnið þarna síðan í maí.

Á morgun er síðasti vinnudagurinn minn! Jibbýkóla & appelsínudjús! Tíu tímar eftir & þá er ekki meiri naglar & málning & timbursala & pípudeild fyrir mig. Mér reyndar líkaði rosalega vel við þessa vinnu. Haha! Verður eiginlega hálf skrítið að vera ekki í Húsasmiðjunni tíu tíma á dag. En ég hlakka líka ótrúlega mikið til að fara aftur í skólann. Ætla að nota miðvikudaginn til að pakka niður & eitthvað fínerí. Fimmtudagurinn fer svo í að fínísera allt saman og svo fer ég í Völvufellið. Skólinn byrjar nefnilega á föstudaginn. Ég er rosalega spennt fyrir því að byrja en samt frekar stressuð þar sem að þetta verður allt öðru vísi en í fyrra. Haha, en ég hef þó alla vega Eydísi ef þetta verður yfirþyrmandi. Ég er farin að sakna hljóðanna sem hún gefur frá sér rétt áður en hún sofnar & líka farin að sakna þess þegar við spjölluðum okkur í svefn. Ahh, good times.

Það er reyndar alveg ótrúlega skrítið & sárt að þurfa að yfirgefa yndislegu fjölskylduna mína. Ég er alltaf að átta mig betur og betur á því að það er svo sannarlega Guð sem að gefur okkur fjölskyldur okkar. Fjölskyldan mín er þannig gerð að ég get alltaf treyst á hana hvort sem er til að hugga mig eða gleðja mig. Hún gefur mér sjálfstraust & elskar mig sama hvað ég geri, þó að hún samþykki kannski ekki allt sem ég geri. Ég er svo þakklát Guði fyrir að hafa gefið mér þessa fjölskyldu. ♥