//FimmtíuogFimm
26. febrúar 2007 klukkan 14:31
: : 
Vitið þið hvað ég þarf? Ég þarf aðeins fleiri tíma í sólarhringum og nokkra aukadaga í vikuna. Þá yrði ég góð. Þá tækist mér kannski að gera allt sem ég vil þarf að gera. Mér hefur einhvern veginn tekist að vera nánast alltaf upptekin við nákvæmlega ekki neitt. En það er betra en að gera ekki neitt, right? En á þessari rúmu viku sem hefur liðið á milli skrifa minna hér hefur ýmislegt gerst. Ég man samt fæst af því. Þá er málið að blogga um ekki neitt. Ég er nefnilega snillingur í því. [sbr. Livejournal & /haiemm].
Í síðustu viku fór ég ekki neitt í íslensku! Inga, íslenskukennarinn, var nefnilega veik alla síðustu viku. Hún er meira að segja veik í dag líka en íslenska er ekki á stundaskrá minni á mánudögum. Ég er líka búin að vera rosalega dugleg að keyra í vikunni. Keyrði t.a.m alla leið í Mosfellsbæ á föstudaginn. Hvalfjarðagöngin voru án ef það alskuggalegasta sem að ég hef gert á minni stuttu ökuævi [get it?] en mér tókst þó að komast lifandi út úr þeim. Keyrði svo af Kjalarnesinu og heim í gær. Það gekk bara enn betur. Fyrirmyndarökumaður í mótun hér á bæ. Svo á föstudagskvöldið settist ég fyrir framan sjónvarpið og öskraði á það. Gettu Betur var nefnilega í sjónvarpinu. Og ég elska Gettu Betur. Elska það elska það elska það! Náðirðu því? Iðunn var svo heppin að geta verið með skólanum sínum að öskra í sjónvarpssal en þar sem að elskulegur fjölbrautaskólinn minn sendi ekki einu sinni lið þá lét ég mér það nægja að öskra á sjónvarpið & halda ekki með neinum. Nema kannski sjálfri mér.
Á laugardaginn skelltum við systkinin okkar í heilsugöngu. Heilsugangan var einungist til þess að geta keypt sér nammi en þetta var samt heilsuganga. Ég & Áslaug höfðum svo heimilið fyrir okkur sjálfar [fyrir utan Edgar & Afa] á laugardagskvöldið og nutum þess með því að borða pizzu & leigja eina mestu stelpumynd allra tíma; The Material Girls. Stuð þar á bæ. Í gær var svo bara samkoma eins og venjulega og eftir hana skelltum við okkur í bæinn til að 'losa' okkur við rauðhærða barnið. Komum við í Kringlunni og ég get varla lýst því með orðum hvað ég er ánægð! Sko þið vitið líklega að matarskatturinn er að lækka úr 14 % niður í 7 % en það sem að ég vissi ekki fyrr en í gær er að vaskurinn á tónlist er að lækka úr 24,5 % niður í sjö prósent. Ég gladdist ekkert smá og skellti mér í Skífuna til að kaupa nýja diskinn með Fall Out Boy, Infinity On High.
Eins og ég minntist á hérna ofar keyrði ég heim og stóð mig alveg ótrúlega vel. Um hálf átta labbaði ég alla leið niður í Bíóhöll til að hitta stelpurnar [Hallbjörgu, Hugrúnu & Steinunni] og til að ná í miðana á hið víðfræga leikrit Almost Famous. Við ætluðum að skella okkur á rúntinn fyrir sýningu en Steinunni [sem er nýkomin með bílpróf, til hamingju!] náði ekki að snúa lyklinum. Tók þá við allsherjarpanic sem að reddaðist þó með einu símtali og þegar að það uppgötvaðist að stýrið var í lás. Við tókum einn rúnt og skelltum okkur svo á sýninguna. Sýningin var tær snilldmagi og við hlógum örugglega allt of mikið af henni & öllum persónunum. Snilld. Eftir sýninguna ákváðum við að taka smá rúnt sem að var of fyndinn & skemmtilegur. Þetta var frábært kvöld & við verðum að gera þetta aftur! =]
Í síðustu viku fór ég ekki neitt í íslensku! Inga, íslenskukennarinn, var nefnilega veik alla síðustu viku. Hún er meira að segja veik í dag líka en íslenska er ekki á stundaskrá minni á mánudögum. Ég er líka búin að vera rosalega dugleg að keyra í vikunni. Keyrði t.a.m alla leið í Mosfellsbæ á föstudaginn. Hvalfjarðagöngin voru án ef það alskuggalegasta sem að ég hef gert á minni stuttu ökuævi [get it?] en mér tókst þó að komast lifandi út úr þeim. Keyrði svo af Kjalarnesinu og heim í gær. Það gekk bara enn betur. Fyrirmyndarökumaður í mótun hér á bæ. Svo á föstudagskvöldið settist ég fyrir framan sjónvarpið og öskraði á það. Gettu Betur var nefnilega í sjónvarpinu. Og ég elska Gettu Betur. Elska það elska það elska það! Náðirðu því? Iðunn var svo heppin að geta verið með skólanum sínum að öskra í sjónvarpssal en þar sem að elskulegur fjölbrautaskólinn minn sendi ekki einu sinni lið þá lét ég mér það nægja að öskra á sjónvarpið & halda ekki með neinum. Nema kannski sjálfri mér.
Á laugardaginn skelltum við systkinin okkar í heilsugöngu. Heilsugangan var einungist til þess að geta keypt sér nammi en þetta var samt heilsuganga. Ég & Áslaug höfðum svo heimilið fyrir okkur sjálfar [fyrir utan Edgar & Afa] á laugardagskvöldið og nutum þess með því að borða pizzu & leigja eina mestu stelpumynd allra tíma; The Material Girls. Stuð þar á bæ. Í gær var svo bara samkoma eins og venjulega og eftir hana skelltum við okkur í bæinn til að 'losa' okkur við rauðhærða barnið. Komum við í Kringlunni og ég get varla lýst því með orðum hvað ég er ánægð! Sko þið vitið líklega að matarskatturinn er að lækka úr 14 % niður í 7 % en það sem að ég vissi ekki fyrr en í gær er að vaskurinn á tónlist er að lækka úr 24,5 % niður í sjö prósent. Ég gladdist ekkert smá og skellti mér í Skífuna til að kaupa nýja diskinn með Fall Out Boy, Infinity On High.
Eins og ég minntist á hérna ofar keyrði ég heim og stóð mig alveg ótrúlega vel. Um hálf átta labbaði ég alla leið niður í Bíóhöll til að hitta stelpurnar [Hallbjörgu, Hugrúnu & Steinunni] og til að ná í miðana á hið víðfræga leikrit Almost Famous. Við ætluðum að skella okkur á rúntinn fyrir sýningu en Steinunni [sem er nýkomin með bílpróf, til hamingju!] náði ekki að snúa lyklinum. Tók þá við allsherjarpanic sem að reddaðist þó með einu símtali og þegar að það uppgötvaðist að stýrið var í lás. Við tókum einn rúnt og skelltum okkur svo á sýninguna. Sýningin var tær snilld
Lífið er yndislegt!
Helga er heví ánægð í augnablikinu
//FimmtíuogFjögur
20. febrúar 2007 klukkan 21:50
: : 
Ég stórefast um að þetta sé besta leiðin til að komast yfir hittþettaþaðhann en samt geri ég það. Það er eins og ég hafi gaman af því að láta mér líða illa. Sem að er svolítið þversagnarkennt þar sem að í báðum tilfellum er verið að tala um mig. Hluti af mér sér þvílíkt ýkt eftir þessu öllu saman & óskar þess að ekkert af þessu hefði gerst [svona eins og venjulega] en hinn hlutinn, ég er einföld; skiptist í tvo hluta, vill fá tækifæri aftur og gera allt svo allt öðruvísi. En þetta kemur allt niður á eitt;; Þetta átti ekkert að fara svona. Ég átti ekki að fara svona.
Akranes er ekki besti staður í heimigeimi. Satt að segja þá hef ég ekki hugmynd um hvaða staður er það. Mig langar til að fara eitthvert en ég veit ekkert hvert mig langar að fara. Hefur þig einhvern tímann langað til að vera ekki neinstaðar? Í augnablikinu er það bara 'default' stillingin á mér. Mér finnst eins og mér myndi líða svo miklu betur annars staðar en veit ekkert hvar. Mig langar til að flytja á eyðieyju. Taka bestu vini mína með mér & búa á eyðieyju einhvers staðar úti í rassgati. [sem að við lærum ekki um fyrr en í 6.kafla - Finnbogi] Ég sakna ykkar alla leið til Plútós-ég-er-ekki-lengur-reikistjarna-og-heiti-ekki-lengur-Plútó! Og Harpa Bergþórsdóttir, Njálsgötu eitthvað, Hvolsvelli? Ég er ekki í fýlu út í þig & ég er ekki alveg manngerðin til að fara í fýlu út í einn né neinn þannig að komdu því bara inn í hausinn á þér að ég er aaaalveg að fara að koma í heimsókn. <3
Þegar þessu öllu er lokið má til dæmis minnast á það að ég er komin með æfingaleyfi. Ég afrekaði það þrátt fyrir að hafa drepið sjö sinnum á bílnum í síðasta ökutímanum mínum sem var á föstudaginn. Sveitin var tekin með stæl um helgina; singstar, snakk, efnafræði, eurovision plús hryllingsmyndir sem enda svo á því að vera ekkert hryllilegar er fín blanda. Í gær [það var mánudagur í gær rigth?] fékk ég svo æfingaleyfið. Mér gekk alveg ágætlega að keyra eða þangað til að móðir mín kær fattaði að hún hefði gleymt bókinni heima, panikkaði og rak mig úr bílstjórasætinu. Svekk. Mér tókst líka að steingleyma íþróttaskónum mínum heima þannig að knattspyrnan í íþróttum var tekin á sokkaleistunum!
Í dag mundi ég eftir íþróttaskónum og sást það greinilega á því hvernig ég átti völlinn. Eða það vil ég alla vega meina. Ég skoraði þrjú heil mörk og skal það tekið fram að liðin voru blönduð, bæði strákar & stelpur í liðunum. Það að stelpa komi við boltann hlýtur að teljast afrek út af fyrir sig. Aksturinn í dag gekk ekki nógu vel. Mér tókst að drepa nokkrum sinnum á bílnum við að taka af stað í brekku og svo vel vildi til að Leifur keyrði fram hjá á því augnabliki. Ég mun halda áfram að vera aðhlátursefni bekkjarfélaga minna á morgun & ávallt. Móðir mín fékk svo næstum því taugaáfall, hjartaáfall eða bara bæði í einu þegar ég að missti algjörlega af biðskyldunni [það var sól í augunum á mér] og æddi út á götuna. Annars er ég nú bara ágætur bílstjóri.
Helga ætlar að fara að skipuleggja sig betur og munu vinir hennar vonandi njóta góðs af því. Heimanám fyrst & annað svo. [kemur vinunum reyndar mjööög lítið við en ég vildi bara koma því á framfæri] Las reyndar ágætan texta um 101 ways to avoid studying í enskutíma & sá sjálfa mig smá í þeim texta. Miðað við hvernig ég skipulegg, eða frekar skipulegg ekki, heimanámið mitt þá ætti ég að vera löngu fallin í öllu! En vinirnir munu vonandi njóta góðs af því að ég ætla að reyna að komast bæði til Hafnarfjarðar & á Hvolsvöll einhvern tímann næstu helgar. Það eiga nefnilega tvö apaskrípi afmæli í mars sem að ég elska í tætlur. =]
Akranes er ekki besti staður í heimigeimi. Satt að segja þá hef ég ekki hugmynd um hvaða staður er það. Mig langar til að fara eitthvert en ég veit ekkert hvert mig langar að fara. Hefur þig einhvern tímann langað til að vera ekki neinstaðar? Í augnablikinu er það bara 'default' stillingin á mér. Mér finnst eins og mér myndi líða svo miklu betur annars staðar en veit ekkert hvar. Mig langar til að flytja á eyðieyju. Taka bestu vini mína með mér & búa á eyðieyju einhvers staðar úti í rassgati. [sem að við lærum ekki um fyrr en í 6.kafla - Finnbogi] Ég sakna ykkar alla leið til Plútós-ég-er-ekki-lengur-reikistjarna-og-heiti-ekki-lengur-Plútó! Og Harpa Bergþórsdóttir, Njálsgötu eitthvað, Hvolsvelli? Ég er ekki í fýlu út í þig & ég er ekki alveg manngerðin til að fara í fýlu út í einn né neinn þannig að komdu því bara inn í hausinn á þér að ég er aaaalveg að fara að koma í heimsókn. <3
Þegar þessu öllu er lokið má til dæmis minnast á það að ég er komin með æfingaleyfi. Ég afrekaði það þrátt fyrir að hafa drepið sjö sinnum á bílnum í síðasta ökutímanum mínum sem var á föstudaginn. Sveitin var tekin með stæl um helgina; singstar, snakk, efnafræði, eurovision plús hryllingsmyndir sem enda svo á því að vera ekkert hryllilegar er fín blanda. Í gær [það var mánudagur í gær rigth?] fékk ég svo æfingaleyfið. Mér gekk alveg ágætlega að keyra eða þangað til að móðir mín kær fattaði að hún hefði gleymt bókinni heima, panikkaði og rak mig úr bílstjórasætinu. Svekk. Mér tókst líka að steingleyma íþróttaskónum mínum heima þannig að knattspyrnan í íþróttum var tekin á sokkaleistunum!
Í dag mundi ég eftir íþróttaskónum og sást það greinilega á því hvernig ég átti völlinn. Eða það vil ég alla vega meina. Ég skoraði þrjú heil mörk og skal það tekið fram að liðin voru blönduð, bæði strákar & stelpur í liðunum. Það að stelpa komi við boltann hlýtur að teljast afrek út af fyrir sig. Aksturinn í dag gekk ekki nógu vel. Mér tókst að drepa nokkrum sinnum á bílnum við að taka af stað í brekku og svo vel vildi til að Leifur keyrði fram hjá á því augnabliki. Ég mun halda áfram að vera aðhlátursefni bekkjarfélaga minna á morgun & ávallt. Móðir mín fékk svo næstum því taugaáfall, hjartaáfall eða bara bæði í einu þegar ég að missti algjörlega af biðskyldunni [það var sól í augunum á mér] og æddi út á götuna. Annars er ég nú bara ágætur bílstjóri.
Helga ætlar að fara að skipuleggja sig betur og munu vinir hennar vonandi njóta góðs af því. Heimanám fyrst & annað svo. [kemur vinunum reyndar mjööög lítið við en ég vildi bara koma því á framfæri] Las reyndar ágætan texta um 101 ways to avoid studying í enskutíma & sá sjálfa mig smá í þeim texta. Miðað við hvernig ég skipulegg, eða frekar skipulegg ekki, heimanámið mitt þá ætti ég að vera löngu fallin í öllu! En vinirnir munu vonandi njóta góðs af því að ég ætla að reyna að komast bæði til Hafnarfjarðar & á Hvolsvöll einhvern tímann næstu helgar. Það eiga nefnilega tvö apaskrípi afmæli í mars sem að ég elska í tætlur. =]
Helga gefst upp
//FimmtíuogÞrjú
15. febrúar 2007 klukkan 17:04
: : 
Er það bara rugl í mér eða er miklu einfaldara að vera strákur en stelpa? Ég hef reyndar, eins og flestir, bara verið annað kynið, í mínu tilfelli stelpa, þannig að ég hef ekki hugmynd um hvernig það er að vera strákur. En samt held ég einhvern veginn að það sé þúsund sinnum einfaldara, á allan hátt. Þegar ég var lítil langaði mig alltaf að vera strákur. Það var reyndar ekki alveg út af því að það væri einfaldara, kannski frekar af því að það var miklu skemmtilegra. En mér tókst alla vega að vera stelpa og haga mér eins og strákur fyrstu grunnskólaár mín. Ég er samt algjörlega sátt við að vera stelpa en ekki strákur þannig að ekki fara að misskilja mig og halda að ég sé að fara að stökkva í kynsskiptiaðgerð. Alls ekki!
Skólinn er búinn að vera fríkí þessa vikuna. Skólinn er reyndar alltaf frekar fríkí en hann er búinn að vera sérstaklega fríkí núna. Ég er náttúrulega snillingur með hvorki meira né minna en þrjátíuogtvo tíma inní töflu þar af tveir árekstrar. Eðlisfræðinni hefur tekist að rugla mig svo mikið í hausnum að ég veit varla hvar ég er þegar ég er í tíma. Ég rembist og rembist við að læra þetta og er alltaf nýbúin að ná því sem að kennarinn er að segja þegar hann byrjar á næsta atriði. En maðurinn er rugludallur þannig að þessir tímar eru æði! Ert þú með kennara sem að hleypur um stofuna, sýnir allt sem hann talar um, snýr borðum á hvolf og hleypur á veggi í tíma? Hélt ekki.
Þetta hlýtur samt allt að fara að koma. Allt er erfitt þangað til að maður lærir það [fróðleiksmoli dagsins] Ég kunni ekki einu sinni að keyra fyrr en í miðjum desember og ég er að fara að fá æfingaleyfi! Á morgun er síðasti ökutíminn minn fyrir æfingaleyfið. Ég er að fara að bakka & leggja í stæði upp við elliheimilið. Ráðlegg öllum ellismellum að halda sig innandyra á meðan það athæfi fer fram. Þið megið bara öll halda ykkur heima við á meðan ég bakka í stæðið, svona öryggisins vegna. Svo þarf ég bara að fá einhverja stimpla og undirskriftir frá öllum foreldrum mínum um að þeir ætli að leyfa mér að keyra og hókuspókus ég verð komin með æfingaleyfi. Með svona fallegan grænan límmiða aftan á bílnum. Eða segul. Eða hvað sem þetta dæmi er.
Um helgina ætla ég svo að stökkva í sveitasæluna. Áætlunin er að missa röddina í SingStar, borða nammi & góðan mat. Svo þarf maður víst að læra fyrir efnafræðipróf sem maður þarf að taka á mánudaginn. Er maður ruglaður? Þessi vika er ekki einu sinni búin og maður er byrjaður að plana þá næstu. Ég er bara að vona að Dagný drukkni ekki í lærdómi svo að hún geti líkað komið um helgina. Það væri æði.
Skólinn er búinn að vera fríkí þessa vikuna. Skólinn er reyndar alltaf frekar fríkí en hann er búinn að vera sérstaklega fríkí núna. Ég er náttúrulega snillingur með hvorki meira né minna en þrjátíuogtvo tíma inní töflu þar af tveir árekstrar. Eðlisfræðinni hefur tekist að rugla mig svo mikið í hausnum að ég veit varla hvar ég er þegar ég er í tíma. Ég rembist og rembist við að læra þetta og er alltaf nýbúin að ná því sem að kennarinn er að segja þegar hann byrjar á næsta atriði. En maðurinn er rugludallur þannig að þessir tímar eru æði! Ert þú með kennara sem að hleypur um stofuna, sýnir allt sem hann talar um, snýr borðum á hvolf og hleypur á veggi í tíma? Hélt ekki.
Þetta hlýtur samt allt að fara að koma. Allt er erfitt þangað til að maður lærir það [fróðleiksmoli dagsins] Ég kunni ekki einu sinni að keyra fyrr en í miðjum desember og ég er að fara að fá æfingaleyfi! Á morgun er síðasti ökutíminn minn fyrir æfingaleyfið. Ég er að fara að bakka & leggja í stæði upp við elliheimilið. Ráðlegg öllum ellismellum að halda sig innandyra á meðan það athæfi fer fram. Þið megið bara öll halda ykkur heima við á meðan ég bakka í stæðið, svona öryggisins vegna. Svo þarf ég bara að fá einhverja stimpla og undirskriftir frá öllum foreldrum mínum um að þeir ætli að leyfa mér að keyra og hókuspókus ég verð komin með æfingaleyfi. Með svona fallegan grænan límmiða aftan á bílnum. Eða segul. Eða hvað sem þetta dæmi er.
Um helgina ætla ég svo að stökkva í sveitasæluna. Áætlunin er að missa röddina í SingStar, borða nammi & góðan mat. Svo þarf maður víst að læra fyrir efnafræðipróf sem maður þarf að taka á mánudaginn. Er maður ruglaður? Þessi vika er ekki einu sinni búin og maður er byrjaður að plana þá næstu. Ég er bara að vona að Dagný drukkni ekki í lærdómi svo að hún geti líkað komið um helgina. Það væri æði.
Helga hefur ekki hugmynd um hvað hún var að blogga
//FimmtíuogTvö
10. febrúar 2007 klukkan 14:19
: : 
Ég hef tekið þá frábæru ákvörðun að byrja að horfa á The O.C aftur. Það er fjórðu seríu sem er verið að sýna núna á Skjá einum jafnvel þótt að ég hafi bara horft á fyrri hlutann á þriðju seríu og gefist svo upp. Ég sá nefnilega ekki seinni hlutann vegna þess að ég var alltaf í vinnunni í sumar þegar það var sýnt. Og líka þegar það var endursýnt. Það er eitthvað svo kjánalegt að eiga fyrstu tvær seríurnar og hafa ekki séð síðustu tvær. [fyrst að þær verða nú bara fjórar]. Alltílagi. Þá er það ákveðið; ég verð límd við sjónvarpið á mánudögum.
Eftir að hafa komið þessum gífurlega mikilvægu upplýsingum frá mér hlýtur öllum að líða miklu betur. Er það ekki? Já vitiði ég er sammála. Þetta hljóta að hafa verið tilgangslausustu upplýsingar í sögu mannkynsins. Ef þið viljið vita á hvað annað ég er að horfa þessa dagana þá er það ekkert mál sko.
Fyrir utan sjónvarpið er ekkert sérstaklega áhugavert að gerast í mínu lífi. Ekki það að sjónvarpið sé eitthvað mitt líf. Síðast þegar að ég vissi þá bjó ég hvorki í Kaliforníu né Tree Hill, ég leysi ekki glæpamál þegar ég hef ekkert að gera, er ekki læknir og hef enga ofurnáttúrulega hæfileika. Nema ef að blogg um ekki neitt teljist til þeirra. Sem ég stórefast um.
Nei. Ég er bara endalaust í skólanum með þessar tuttuguogfjórar einingar mínar. Tuttugastaogfjórða einingin kemur frá því að ég og Sara erum að fara að sjálfboðaliðast fyrir Rauða Krossinn. Tveir tímar í viku í tíu vikur. Ég er líka búin að vera aðalskemmtun Þorgerðar í skólanum. Hún er alltaf að hlæja að mér. Aðallega af því að ég veit ekkert um bíla. En annars líka bara svona almennt. Það er annars gott að einhver getur haft gaman af manni. Kannski er ég bara svona svakalega fyndin og hún er að hlæja með mér en ekki að mér. [þó að ég hallist frekar að því síðarnefnda]
Ótrúlegt en satt þá er ég að fara að fá æfingaleyfi. Það er hreinlega ótrúlegt miðað við hvað ég veit lítið um bíla, samkvæmt Þorgerði. Ég á bara eftir að fara í þrjá ökutíma og hvissbammbúmm ég verð farin að keyra um götur Akraness og vonandi víðar. Áður en ég fæ æfingaleyfið þá þarf ég bara að taka tvo tíma í að bakka og leggja í stæði og svo fer einn tími í Borgarnes. Það skil ég alls ekki. Borgarnes? Af öllum stöðum þá þarf ég að keyra upp í Borgarnes til að fá æfingaleyfi. Og tilgangurinn er?
Eftir að hafa komið þessum gífurlega mikilvægu upplýsingum frá mér hlýtur öllum að líða miklu betur. Er það ekki? Já vitiði ég er sammála. Þetta hljóta að hafa verið tilgangslausustu upplýsingar í sögu mannkynsins. Ef þið viljið vita á hvað annað ég er að horfa þessa dagana þá er það ekkert mál sko.
The O.C
Heroes
Veronica Mars
House
One Tree Hill
Heroes
Veronica Mars
House
One Tree Hill
Þetta eru sem sé þættirnir sem að ég verð að horfa á. Ég verð alveg bandbrjáluð ef einhver á heimilinu svo mikið sem hugsar um að snerta fjarstýringuna á meðan einhver af þessum þáttum er í gangi. Reyndar er ég búin að ala foreldra mína svo vel upp að þeir eru farnir að horfa á alla þessa þætti með mér. Nema náttúrulega The O.C þar sem að ég er ekki alveg byrjuð að horfa á þá. En það kemur bara.
Fyrir utan sjónvarpið er ekkert sérstaklega áhugavert að gerast í mínu lífi. Ekki það að sjónvarpið sé eitthvað mitt líf. Síðast þegar að ég vissi þá bjó ég hvorki í Kaliforníu né Tree Hill, ég leysi ekki glæpamál þegar ég hef ekkert að gera, er ekki læknir og hef enga ofurnáttúrulega hæfileika. Nema ef að blogg um ekki neitt teljist til þeirra. Sem ég stórefast um.
Nei. Ég er bara endalaust í skólanum með þessar tuttuguogfjórar einingar mínar. Tuttugastaogfjórða einingin kemur frá því að ég og Sara erum að fara að sjálfboðaliðast fyrir Rauða Krossinn. Tveir tímar í viku í tíu vikur. Ég er líka búin að vera aðalskemmtun Þorgerðar í skólanum. Hún er alltaf að hlæja að mér. Aðallega af því að ég veit ekkert um bíla. En annars líka bara svona almennt. Það er annars gott að einhver getur haft gaman af manni. Kannski er ég bara svona svakalega fyndin og hún er að hlæja með mér en ekki að mér. [þó að ég hallist frekar að því síðarnefnda]
Ótrúlegt en satt þá er ég að fara að fá æfingaleyfi. Það er hreinlega ótrúlegt miðað við hvað ég veit lítið um bíla, samkvæmt Þorgerði. Ég á bara eftir að fara í þrjá ökutíma og hvissbammbúmm ég verð farin að keyra um götur Akraness og vonandi víðar. Áður en ég fæ æfingaleyfið þá þarf ég bara að taka tvo tíma í að bakka og leggja í stæði og svo fer einn tími í Borgarnes. Það skil ég alls ekki. Borgarnes? Af öllum stöðum þá þarf ég að keyra upp í Borgarnes til að fá æfingaleyfi. Og tilgangurinn er?
Restin af þessum laugardegi fer í lærdóm, tiltekt og mjög líklega það að horfa á fyrstu seríu af The O.C
Helga er að missa sig í sjónvarpspersónum
//FimmtíuogEitt
07. febrúar 2007 klukkan 11:58
: : 
Fúlt, fúlt, fúlt, fúlt! Þannig er líf mitt búið að vera síðan á föstudaginn. Síðasta helgi var án efa fúlasta helgi sem ég hef á ævi minni lifað og þær hafa samt verið þónokkrar. Á föstudaginn vaknaði ég með hina alræmdu ælupest og eyddi meiri hluta dagsins á baðherbergisgólfinu með Fréttablaðið fyrir framan mig. Hinum hlutanum af deginum eyddi ég annað hvort uppi í rúmi sofandi eða uppi í sófa horfandi á One Tree Hill.
Laugardagurinn var alveg jafn fúll og föstudagurinn. Ég var ógeðslega slöpp og þar að auki töpuðu Íslendingar fyrir Spánverjum [sem voru reyndar Heimsmeistarar] og áttunda sætið varð staðreynd. Viðbjóðslega fúlt. Sérstaklega þar sem við vorum bara nokkrum sentímetrum frá undanúrslitum. Ég man ekkert hvað ég gerði á sunnudaginn þannig að hann hlýtur að hafa verið fúll. Og í skólanum er búið að vera alltof mikið að læra og ég er búin að hafa alltof mikið að gera plús það að ég er að drukkna úr kvefi. Þannig að allt í allt eru þessir fimm dagar búnir að vera fúlir.
Eins og það hefði ekki verið nógu fúlt að æla úr sér innyflunum á föstudaginn þá gat ég að sjálfsögðu ekki farið til Hörpu um helgina sem toppaði bara þessa fúlu helgi. Nú taka við endalausar skipulagningar þar sem að ég þarf að gera svo mikið á allt of stuttum tíma. Áður en ég sný mér við verður kominn apríl og þá er bara mánuður í próf! Og ég á eftir að gera svo mikið. Ég þarf að vinna, fara til Hörpu, fara til pabba, afmælið hennar Áslaugar og afmælið hennar Maríu! Hjálpi mér, hjálpi mér.
Ég vildi að það væri hægt að færa afmælið mitt. Bara svona einu sinni. Ég nenni ekki að bíða í september eftir bílprófinu! Er löglegt að láta mig bíða svona lengi? Allt í kringum mig er fólk að taka bílpróf, falla á bílprófi, taka bílpróf, ná bílprófi og loks fá bílpróf! Og ég er ekki einu sinni komin með æfingaakstur. Þetta er hreint ekki sanngjarnt. [ókei þetta er kannski sanngjarnt en mér finnst það ekki]. Mér finnst samt óendanlega skrítið að vera bráðum að fara að keyra bíl með foreldrum mínum. Þau munu hlæja að mér! Ég verð aðalskemmtikraftur foreldra minna næstu mánuðina. Ji, hvað mig hlakkar til.
Erum við að tala um að fara að gera eitthvað almennilegt áður en maður skundast í skólann og fer í næstu fjóra tíma? Stærðfræði, enska, íslenska & efnafræði. Og ég nenni bara í efnafræði. Þetta ætti að vera gaman.
Laugardagurinn var alveg jafn fúll og föstudagurinn. Ég var ógeðslega slöpp og þar að auki töpuðu Íslendingar fyrir Spánverjum [sem voru reyndar Heimsmeistarar] og áttunda sætið varð staðreynd. Viðbjóðslega fúlt. Sérstaklega þar sem við vorum bara nokkrum sentímetrum frá undanúrslitum. Ég man ekkert hvað ég gerði á sunnudaginn þannig að hann hlýtur að hafa verið fúll. Og í skólanum er búið að vera alltof mikið að læra og ég er búin að hafa alltof mikið að gera plús það að ég er að drukkna úr kvefi. Þannig að allt í allt eru þessir fimm dagar búnir að vera fúlir.
Eins og það hefði ekki verið nógu fúlt að æla úr sér innyflunum á föstudaginn þá gat ég að sjálfsögðu ekki farið til Hörpu um helgina sem toppaði bara þessa fúlu helgi. Nú taka við endalausar skipulagningar þar sem að ég þarf að gera svo mikið á allt of stuttum tíma. Áður en ég sný mér við verður kominn apríl og þá er bara mánuður í próf! Og ég á eftir að gera svo mikið. Ég þarf að vinna, fara til Hörpu, fara til pabba, afmælið hennar Áslaugar og afmælið hennar Maríu! Hjálpi mér, hjálpi mér.
Ég vildi að það væri hægt að færa afmælið mitt. Bara svona einu sinni. Ég nenni ekki að bíða í september eftir bílprófinu! Er löglegt að láta mig bíða svona lengi? Allt í kringum mig er fólk að taka bílpróf, falla á bílprófi, taka bílpróf, ná bílprófi og loks fá bílpróf! Og ég er ekki einu sinni komin með æfingaakstur. Þetta er hreint ekki sanngjarnt. [ókei þetta er kannski sanngjarnt en mér finnst það ekki]. Mér finnst samt óendanlega skrítið að vera bráðum að fara að keyra bíl með foreldrum mínum. Þau munu hlæja að mér! Ég verð aðalskemmtikraftur foreldra minna næstu mánuðina. Ji, hvað mig hlakkar til.
Erum við að tala um að fara að gera eitthvað almennilegt áður en maður skundast í skólann og fer í næstu fjóra tíma? Stærðfræði, enska, íslenska & efnafræði. Og ég nenni bara í efnafræði. Þetta ætti að vera gaman.
Helga lofar að næsta blogg verði ekki fúlt
//Fimmtíu
02. febrúar 2007 klukkan 03:17
: : 
Ég gefst upp á hárinu á mér. Það er búið að vera brjálæðislega liðað síðustu tvo daga og ég bara nenni þessu ekki lengur. Ég ætla að láta það vera þangað til að það er búið að síkka. Þá kemur það örugglega milljón sinnum betur út þá. Liðir eru ekki fyrir stutt hár. Veit einhver hvað ég var að hugsa þegar ég lét klippa það styttra vinstra megin [slepptu því að svara þessu] Ég ætla að hætta að klippa það; bara láta þynna það svo að ég drukkni ekki í hári. En ég nenni samt ekki að vera með of sítt hár. Það er bara vesen.
Á þriðjudaginn horfði ég svo á leik Dana og Íslendinga. Ég hef ekki taugar í svona leiki. Ég verð alltof stressuð og get varla andað. Það mætti halda að ég væri sjálf á vellinum að spila í landsliðinu ég verð svo spennt. Ég var sko alveg tilbúin að valta yfir Danina og var viss um að við [landsliðið, ég spila ekki sjálf] myndi rústa þessu. Danir áttu það svo sannarlega skilið eftir að hafa stjórnað okkur í mörg ár. Héldu þeir að við værum einhverjir Grænlendingar? En ég var greinilega ekki nógu viss þar sem að þegar leiknum lok sat ég í sófanum með tárin í augunum og í fýlu út í Danmörk.
Í dag horfði ég svo á leikinn við Rússa og ég vil ekki ræða það. Það er ekki hægt að spila handbolta við vörubíla. Við tökum heimsmeistarana svo bara [come on við tókum evrópumeistarana] og tryggjum okkur sæti á Ólympíuleikunum. Ég er heví sátt við það =]
Um helgina er ég svo að fara á Hvolsvöll að hitta hana Hörpu mína. Eða aðallega rúmið hennar, það er ýkt mjúkt. Það er svo ýkt mjúkt að ég er að pæla í að stela því [ekki segja Hörpu] Við ætlum að hafa það voðallega kósý og fara í sunda, horfa á Eurotrip & tjilla bara. Ég ætla að taka með mér poka undir öll gullkornin sem að munu flæða út úr henni um helgina, hún er bara ein gullkornaverksmiðja.
Þetta blogg var svo miklu lengra en svo ákvað Húbbrí að vera skemmtileg og eyða því. Klöppum fyrir Húbbrí. En hey mér er alveg sama þar sem að geisladrifið er komið í lag og ég gat sett Á Móti Sól & Justin Timberlake inn í tölvuna.
Ísland Best Í Heimi
Helga þjóðernissinnuð
