//TuttuguogFimm
22. september 2006 klukkan 16:46
[FeelingThis;; Þreytt & nokkuð ánægð með sjálfa mig]
[EchoingInMyHead;; Þögn]
[EchoingInMyHead;; Þögn]
Náttúrufræðikennarinn minn var aftur veikur, þriðja daginn í röð og þess vegna sit ég núna heima í löngu hádegishléi. Á bara eftir að fara í ensku & dönsku og þá er ég komin í helgarfrí. Það er N I C E. En samt ekki borgin í Frakklandi sko. Af því að ég hef eiginlega aldrei komið til Frakklands. Það næsta sem ég hef komist Frakklandi er Portúgal og það er ekkert nálægt Frakklandi. En nóg um það.
Í náttúrufræði 1 0 3 er ég búin að læra alveg heilan helling bara í þessari viku. Meðal annars er ég búin að pota í sporð af háfi, sporðdreka og sjá tarantúlu. Ég lagði ekki í það að pota í hana, hún var einum of loðin til þess. En ég skoðaði hana samt.Skoðaði líka svartar ekkjur sem eru alveg pínulitlar og Hannes sagði okkur það að í einhverju útlandi þá gera þær sé vef ofan í klósettinu. Svo kemur einhver manneskja og sest á klósettið og er bara stungin í rassinn! Þannig að ef þú ætlar á klósettið út í útlöndum skaltu alltaf gá hvort að það sé nokkuð köngulóarvefur ofan í því, þetta var samt á einhverjum sveitakamri en allur er varinn góður.
Á fimmtudaginn í næstu viku er ég að fara í Lífsleikniferð. Við byrjum á því að keyra til Víkur í Mýrdal og þaðan keyrum við eitthvert upp í land og förum í tveggja til þriggja tíma gönguferð. Kennararnir vildu ekki láta okkur vita neitt meira um ferðina þannig að ég veit ekkert hvar við gistum nema það að við gistum ekki á Vík. Það er alltaf gott að vita það. Svo á föstudaginn í næstu viku eru essemmess, símtöl & gjafir vel þegnar =]
Svo er ég að fara til Noregs þann fimmta október [sem er fimmtudagurinn í þarnæstu viku] og verð í 5 daga. Er að fara á Ný Kynslóðégneitaaðfallbeygjaþettaorð afmælishátíð í Stavangri í Noregi. Hvar sem það nú er. Ég hef nefnilega heldur aldrei farið til Noregs. Bara Svíþjóðar og það var fyrir tveimur árum.
Í júní er stefnan svo tekin á Spán með fjölskyldunni og þá kemst ég aðeins nær Frakklandi en ég hef áður verið. Við verðum þar í tvær vikur og ég ætla mér að verða B R Ú N. Ef ég verð ekki brún þá fer ég í fýlu út í húðfrumurnar í mér. En það eru alveg níu mánuðir í það. =]
Unglingasamkoma í kvöld! Iðunn ætlar með mér og ég fæ að gista hjá henni í nótt. María stakk af til Lundúna í morgun þannig að það verður bara tveggja manna partý heima hjá Iðunni. Veit ekkert hvað ég get meira gert af mér um helgina, þarf eiginlega að gera dönskuverkefni úr nördabókinni, náttúrufræðiverkefni & örugglega eitthvað meira sem mér dettur skemmtilegt í hug.
Næstu helgi er hann Hjörtur Freyr B E I L E R að koma í heimsókn og við ætlum saman á ball með DJ Páli Óskari þann tuttugasta og níunda september. <3
Ég hljóp átjánhundruð metra í Cooper-testi í gær. Er bara nokkuð ánægð með sjálfa mig. Átjánhundruð metrar á tólf mínútum er bara nokkuð gott þegar þú heitir Helga & ert ég. Hef samt fundið það út að ég get ekki reiknað þegar ég er þreytt en maður þarf þess ekkert. Er það nokkuð?
Í náttúrufræði 1 0 3 er ég búin að læra alveg heilan helling bara í þessari viku. Meðal annars er ég búin að pota í sporð af háfi, sporðdreka og sjá tarantúlu. Ég lagði ekki í það að pota í hana, hún var einum of loðin til þess. En ég skoðaði hana samt.Skoðaði líka svartar ekkjur sem eru alveg pínulitlar og Hannes sagði okkur það að í einhverju útlandi þá gera þær sé vef ofan í klósettinu. Svo kemur einhver manneskja og sest á klósettið og er bara stungin í rassinn! Þannig að ef þú ætlar á klósettið út í útlöndum skaltu alltaf gá hvort að það sé nokkuð köngulóarvefur ofan í því, þetta var samt á einhverjum sveitakamri en allur er varinn góður.
Á fimmtudaginn í næstu viku er ég að fara í Lífsleikniferð. Við byrjum á því að keyra til Víkur í Mýrdal og þaðan keyrum við eitthvert upp í land og förum í tveggja til þriggja tíma gönguferð. Kennararnir vildu ekki láta okkur vita neitt meira um ferðina þannig að ég veit ekkert hvar við gistum nema það að við gistum ekki á Vík. Það er alltaf gott að vita það. Svo á föstudaginn í næstu viku eru essemmess, símtöl & gjafir vel þegnar =]
Svo er ég að fara til Noregs þann fimmta október [sem er fimmtudagurinn í þarnæstu viku] og verð í 5 daga. Er að fara á Ný Kynslóð
Í júní er stefnan svo tekin á Spán með fjölskyldunni og þá kemst ég aðeins nær Frakklandi en ég hef áður verið. Við verðum þar í tvær vikur og ég ætla mér að verða B R Ú N. Ef ég verð ekki brún þá fer ég í fýlu út í húðfrumurnar í mér. En það eru alveg níu mánuðir í það. =]
Unglingasamkoma í kvöld! Iðunn ætlar með mér og ég fæ að gista hjá henni í nótt. María stakk af til Lundúna í morgun þannig að það verður bara tveggja manna partý heima hjá Iðunni. Veit ekkert hvað ég get meira gert af mér um helgina, þarf eiginlega að gera dönskuverkefni úr nördabókinni, náttúrufræðiverkefni & örugglega eitthvað meira sem mér dettur skemmtilegt í hug.
Næstu helgi er hann Hjörtur Freyr B E I L E R að koma í heimsókn og við ætlum saman á ball með DJ Páli Óskari þann tuttugasta og níunda september. <3
Ég hljóp átjánhundruð metra í Cooper-testi í gær. Er bara nokkuð ánægð með sjálfa mig. Átjánhundruð metrar á tólf mínútum er bara nokkuð gott þegar þú heitir Helga & ert ég. Hef samt fundið það út að ég get ekki reiknað þegar ég er þreytt en maður þarf þess ekkert. Er það nokkuð?
Tak skal du ha'.
Thank you very nice.
//Helga
♥Thank you very nice.
//Helga
//TuttuguogFjögur
19. september 2006 klukkan 01:36
[FeelingThis;; Mánudagur! Bleh]
[EchoingInMyHead;; The Only Difference Between Martyrdom And Suicide Is Press Coverage - Panic! At The Disco ]
H Ú B B R Í ! Svona gerist þegar þú blandar talfærum við mig; ég fer að bulla. Bjó til þetta forláta orð í gær í einhverju af þessum hringtorgum í Mosfellsbænum. Móður minni fannst það afskaplega fyndið, mér fannst það tilvalið fyrir þessa tölvu þannig að frá þessari stundu nefnist þessi tölva Húbbrí. Málið er að nafnagift þessarar tölvu hefur verið mikill höfuðverkur frá fyrsta degi, ég hafði ekki hugmynd um hvað hún ætti að heita. Ég var samt handviss um að hún ætti alls ekki að heita Friðrik og þess vegna bar hún nafnið EkkiFriðrik í nokkra klukkutíma. En núna heitir hún Húbbrí og ég mun aðeins tala um hana sem Húbbrí.
Ég ætla að gefa mér leyfi til þess að segja ykkur frá því að ég keypti mér L E V I ' S buxur á föstudaginn. Það voru dýrustu gallabuxur sem ég hef keypt & átt. Minnir mig á það hvað mig vantar rosalega mikið vinnu. Ég er að verða geðveik, peningarnir fara en það kemur ekkert í staðinn. Hjálp! Ef þú veist um lausa vinnu á Akranesi þá máttu hringja í mig, helst í gær. Ég þarf á peningi að halda, það er svo dýrt að vera ég. Ég ætla að hætta að eyða peningi. Þ a n g a ð til að ég þarf næst á peningi að halda.
Haha, ég var að frétta það að ég hefði kannski getað byrjað í ökuskólanum áðan. Gott að vita það núna. En annars liggur mér ekkert rosalega á. Ég meika það alveg að fá æfingarleyfi seint, ég þarf ekki það mikið á bílprófi að halda. Strax. Ég er samt alveg skíthrædd um að ég verði ömurlegur bílstjóri og geti ekki neitt. En nenni ekkert að pæla í því núna, ég er með Náttúrufræði heimadæmi sem að hræða mig alveg nógu mikið núna.
Mig langar í Oreokex.
//Helga
//Helga
//TuttuguogÞrjú
14. september 2006 klukkan 02:07
[EchoingInMyHead;; Headspin - Lukas Rossi]
Ég breytti útlitinu á síðunni minni. Það hef ég aldrei gert áður. Mér hefur alltaf fundist öll útlitin á þessari síðu glötuð. Það sem ég var með síðast var skást. Fann þennan Lukes "haus" einhvers staðar og varð að setja hann á síðuna mína. Kemur bara frekar vel út þótt ég segi sjálf frá. ;]
Ég er búin að vera að syngja Headspin síðan á sunnudaginn. Þetta lag er svo gjörsamlega fast við heilann á mér að ég er að raula það á meðan ég skrifa þetta. Það getur samt ekki talist mér að kenna að ég sé með þetta lag á heilanum. Ómar söng það á laugardaginn og þá fékk Hjörtur það á heilann og Hjörtur söng það allt laugardagskvöldið þegar við vorum að horfa á Bleika Pardusinn. Ég fékk líka smá sálfræðimeðferð frá honum. =] Elskjú Hjörtur.
Ég gerðist óendanlega dugleg í gær. Hljóp fimm kílómetra í típísku [týpísku? æ, dæmigerðu] íslensku veðri, vindurinn framan í mig og skemmtilegheit. Var óendanlega stolt af mér enda er ég ekki alveg mesta íþróttamanneskjan í þessum bæ. Vaknaði líka með mestu hassperur í geimi í morgun. Haltraði um skólagangana til klukkan tíu mínútur í fimm. Skák er ekki sniðug þegar manni er illt í hausnum, svona ef þig langaði að vita það.
Plútó-ég-er-ekki-lengur-reikistjarna eins og ég hef kosið að kalla hann eftir að hann var sviptur reikistjörnutitlinum er orðinn Plútó-ég-heiti-ekki-lengur-Plútó-heldur-134340. Jahá, einhverjir vísindamenn ákváðu það að fyrst að "Plútó" væri ekki lengur reikistjarna mætti hann ekki lengur heita Plútó. Hann heitir 134340 [þrettánfjörtíuogþrírfjörtíu]. Minn árgangur var síðasti árgangurinn til að taka Samræmd Próf á meðan reikistjörnunar voru ennþá níu. Er ég töff eða já? Þú mátt meira að segja snerta á mér hendina næst þegar þú hittir mig.
Rockstar í kvöld. Áfram Lukas! Hann er svo brjálæðislega
Plútó verður alltaf Plútó í mínum augum
//Helga
//Helga
//TuttuguogTvö
10. september 2006 klukkan 18:14
[EchoingInMyHead;;Chasing Cars - Snow Patrol]
Ég fatta mig ekki. Það fattar mig örugglega enginn og ef þú segist fatta mig þá ertu að ljúga. Ef að ég fatta mig ekki þá getur enginn annar fattað mig. Ég veit ekki hvenær eða hvernig ég varð svona. Hvenær ég varð svona eins og ég er. Af hverju er ég svona? Mig langar ótrúlega að vita hvenær ég varð svona, fara svo aftur í tímann og breyta einhverju svo að ég verði einhvern veginn öðruvísi. Mér finnst ég vera hætt að fitta inn. Allstaðar. Mér finnst alltaf eins og ég sé að troða mér upp á fólkið sem ég kalla vini mína. Ef að mér finnst ég vera ömurleg þá hlýtur öllum öðrum að finnast það líka.
Mér finnst allir vera að breytast. Jafnvel fólkið sem ég hélt að myndi aldrei breytast. Allir eru að breytast nema ég. Mér finnst ég búin að vera nákvæmlega eins síðan í sjötta bekk. Ég hugsa eins, ég tala eins og ég lít meira að segja alveg eins út. Mínus nokkrir sentímetrar og tvö brjóst.
Ég er svo barnaleg miðað við alla aðra. Mér finnst allir vinir mínir svo miklu þroskaðri en ég. Og í augnablikinu sé ég ekki neina kosti við mig fyrir öllum göllunum.
Núna veistu hvernig mér líður og ef ég haga mér eitthvað asnalega þá veistu af hverju. Ég hef alltaf verið svona.
En já, það er búið að busa mig og miðað við alla aðra skóla var ekki gert neitt við okkur. Varalitur, tómatssósa, egg, rjómi, hveiti og mysa er ekki neitt. Einhverjir nokkrir teknir upp á svið, ég hefði dáið á staðnum, okkur hent út, sprautað ísköldu vatni á okkur í nokkrar mínútur svo látin fara ofan í þrjú fiskikör full af vatni og grasi [og tómatssósu sem lak af hinum ofan í karið]. Ekkert hræðilegt, passaði vel fyrir svona mikinn asna eins og mig.
Busaballið var fínt. Ég hef skemmt mér meira og ég hef skemmt mér minna. Fullir busar er ekki falleg sjón. Það voru brotnar rúður, kúkað í pissuskál og svo voru auðvitað slagsmál. Mér er svo nákvæmlega sama hvað allir eru búnir að vera að segja; ég get alveg skemmt mér án þess að vera að drekka og ég get líka alveg skemmt mér með fólki sem er að drekka. Alla vega á meðan það er ekki einhver strákur að stela Hörpu frá mér og reyna að káfa á okkur. Mig langaði að lemja gaurinn í klessu jafnvel þótt að ég sé ekki alveg manneskjan til að fara að ná að lemja einhvern í klessu. Nema náttúrulega Gísla í sjötta bekk. [Takk Hjörtur fyrir að minna mig á það]
Skólinn er að drepa mig. Það er svo endalaust mikið að læra. Ég get ekki beðið eftir að það komi jólafrí, þá verð ég nefnilega orðin stúdent í Lífsleikni. Ég reyni að hugsa um hvað það sé ótrúlega gaman í lífsleikni en næ ekki að ljúga nóg að sjálfri mér svo að ég trúi því. En ég er að reyna svo að það er enginn þörf á "Ég elska líflseikni-" ræðuna. Í augnablikinu er danska uppáhaldsnámsgreinin mín bara af því að mér líður eins og ég kunni eitthvað þegar ég mæti í dönskutímana.
Í gær fór ég á Laugarvatn og hitti Hjört og Ella og Bigga og Binna og Ómar og fullt af öðru fólki sem að ég hef aldrei séð áður. Það var gaman, held ég. Hjörtur með endalausan áróður um að ég eigi að koma í ML. Hvað um nei? Ég ætla ekki að fara að skipta um skóla núna og hvað þá að láta Hjört busa mig á næsta ári. Ef hann hefði spurt mig einhvern tímann í vor og verið með svona áróður þá hefði ég kannski farið. Þá hefði ég alla vega verið með einni manneskju í skóla sem finnst ég ekki algjörlega ömurleg. Ég held alla vega að Hirti finnist ég ekki ömurleg.
Ég er að deyja. Ég er að verða flipping veik. Ég verð aldrei veik. Og ég má eiginlega ekkert verða veik núna. Maður fær fjarvist ef maður er veikur og ef maður fær fjarvist sex sinnum í sama faginu þá er maður fallinn. Ég ætla að mæta á morgun jafnvel þótt að ég verði með 40 stiga hita og grænar bólur. Ætla að finna mér trefil. Treflar eru töff. =]
Mér finnst allir vera að breytast. Jafnvel fólkið sem ég hélt að myndi aldrei breytast. Allir eru að breytast nema ég. Mér finnst ég búin að vera nákvæmlega eins síðan í sjötta bekk. Ég hugsa eins, ég tala eins og ég lít meira að segja alveg eins út. Mínus nokkrir sentímetrar og tvö brjóst.
Ég er svo barnaleg miðað við alla aðra. Mér finnst allir vinir mínir svo miklu þroskaðri en ég. Og í augnablikinu sé ég ekki neina kosti við mig fyrir öllum göllunum.
- Ég er effing of feimin til að geta verið til.
- Ég get effing ekki talað fyrir framan fólk en allir aðra virðast geta gert það
- Ég þori nákvæmlega ekki neinu.
- Ég gæti horfið og enginn myndi taka eftir því.
Núna veistu hvernig mér líður og ef ég haga mér eitthvað asnalega þá veistu af hverju. Ég hef alltaf verið svona.
En já, það er búið að busa mig og miðað við alla aðra skóla var ekki gert neitt við okkur. Varalitur, tómatssósa, egg, rjómi, hveiti og mysa er ekki neitt. Einhverjir nokkrir teknir upp á svið, ég hefði dáið á staðnum, okkur hent út, sprautað ísköldu vatni á okkur í nokkrar mínútur svo látin fara ofan í þrjú fiskikör full af vatni og grasi [og tómatssósu sem lak af hinum ofan í karið]. Ekkert hræðilegt, passaði vel fyrir svona mikinn asna eins og mig.
Busaballið var fínt. Ég hef skemmt mér meira og ég hef skemmt mér minna. Fullir busar er ekki falleg sjón. Það voru brotnar rúður, kúkað í pissuskál og svo voru auðvitað slagsmál. Mér er svo nákvæmlega sama hvað allir eru búnir að vera að segja; ég get alveg skemmt mér án þess að vera að drekka og ég get líka alveg skemmt mér með fólki sem er að drekka. Alla vega á meðan það er ekki einhver strákur að stela Hörpu frá mér og reyna að káfa á okkur. Mig langaði að lemja gaurinn í klessu jafnvel þótt að ég sé ekki alveg manneskjan til að fara að ná að lemja einhvern í klessu. Nema náttúrulega Gísla í sjötta bekk. [Takk Hjörtur fyrir að minna mig á það]
Skólinn er að drepa mig. Það er svo endalaust mikið að læra. Ég get ekki beðið eftir að það komi jólafrí, þá verð ég nefnilega orðin stúdent í Lífsleikni. Ég reyni að hugsa um hvað það sé ótrúlega gaman í lífsleikni en næ ekki að ljúga nóg að sjálfri mér svo að ég trúi því. En ég er að reyna svo að það er enginn þörf á "Ég elska líflseikni-" ræðuna. Í augnablikinu er danska uppáhaldsnámsgreinin mín bara af því að mér líður eins og ég kunni eitthvað þegar ég mæti í dönskutímana.
Í gær fór ég á Laugarvatn og hitti Hjört og Ella og Bigga og Binna og Ómar og fullt af öðru fólki sem að ég hef aldrei séð áður. Það var gaman, held ég. Hjörtur með endalausan áróður um að ég eigi að koma í ML. Hvað um nei? Ég ætla ekki að fara að skipta um skóla núna og hvað þá að láta Hjört busa mig á næsta ári. Ef hann hefði spurt mig einhvern tímann í vor og verið með svona áróður þá hefði ég kannski farið. Þá hefði ég alla vega verið með einni manneskju í skóla sem finnst ég ekki algjörlega ömurleg. Ég held alla vega að Hirti finnist ég ekki ömurleg.
Ég er að deyja. Ég er að verða flipping veik. Ég verð aldrei veik. Og ég má eiginlega ekkert verða veik núna. Maður fær fjarvist ef maður er veikur og ef maður fær fjarvist sex sinnum í sama faginu þá er maður fallinn. Ég ætla að mæta á morgun jafnvel þótt að ég verði með 40 stiga hita og grænar bólur. Ætla að finna mér trefil. Treflar eru töff. =]
//Helga
//Tuttugu og fimm áttundu
04. september 2006 klukkan 12:57
Stundum er ég of ljóshærð.
Helga: "Oj, ég er að drekka sykurlaust Coke Light."María: "Uhh.. einmitt."
Helga: "Nei, ég meina goslaust."
Helga: "1 + 1 eru 11. Og 2 í rómverskum tölum.'
Hjalti: "Og í arabískum tölum."
Helga: "Ég kann ekkert arabískar tölur!"
Hjalti: "Við notum arabískar tölur."
Helga: "Ó"
*Hláturskast*
//Tuttugu
01. september 2006 klukkan 00:34
[EchoingInMyHead;; Chasing Cars - Snow Patrol]
Lífsleikniheimaverkefnið liggur á skrifborðinu mínu, í innan við fimm metra fjarlægð frá mér, og öskrar á mig. Þú getur rétt svo ímyndað þér hversu ógnvekjandi rifin stílabók og svartur blýpenni geta verið. Á morgun klukkan fimmtán mínútur í tíu mun ég ganga inn í stofu B206 með kvíðahnút í maganum. Verkefnið skilar sér ekki sjálft. Ég þarf að skila því. Ég þarf að lesa upp verkefnið mitt fyrir framan alla þrjátíuogníu krakkana sem eru með mér í Lífsleikni. Hálf handskrifuð blaðsíða af upplýsingum um Sigurrós Hörpu Sigurðardóttur. Hún á að lesa um mig. Ég veit ekki hvort er erfiðara. Að segja tæplega fjörtíu krökkum frá einni bestu vinkonu minni eða hlusta á fyrrnefnda vinkonu segja fyrrnefndum krökkum frá mér?
Á mánudaginn átti ég pantað viðtal hjá námsráðgjafa. Viðtalið og Lífsleiknitíminn sköruðust á og ég gekk glöð út úr stofu B206 tuttugu mínútum fyrr en bekkjarfélagar mínir. Heimsókn mín til námsráðgjafans var ekki eingöngu til þess að losna úr Lífsleikni heldur þurfti ég að ræða mjög mikilvægt mál við hann. Ég ætla mér nefnilega að taka þennan stúdent á þremur árum. Ef að allt gengur að óskum mun ég útskrifast af Náttúrufræðibraut, með eðlisfræðikjörsviði, vorið 2009. Þó að ég taki þetta á þremur árum þarf ég samt að taka allar hundraðogfjörtíu einingarnar og verð því að taka ca. 24 einingar á önn. Ég er því búin að troða inn aukaáfanga þessa önnina. Ég mun taka SKÁ 173 sem að er Skákáfangi. Vill ekki einhver skrifa nörd á ennið á mér? Það er alla vega skárra en busi.
Busavígslan er á morgun. Busaballið annað kvöld. Ég kvíði fyrir báðu. Ég get með engu móti skilið manneskjuna sem valhoppaði næstum því við hlið mér í skólanum í dag og tjáði mér það hve mikið hún hlakkaði til busavígslunnar. Er það löglegt? Ég get bara engan veginn skilið hvað sé svona gaman við að dýfa nýju krökkunum ofan í ískalt vatn og láta þau gera sig að fífli. Ég fatta það örugglega á næsta ári þegar ég verð ekki ný lengur en þessa dagana skil ég ekki baun í því. Busaballið. Úff. Það er asnalegt að hlusta á vini sína plana hversu fullir þeir ætla sér að vera á ballinu. Það er bara asnalegt að vera fullur. Hvað er svona skemmtilegt við það að vera að skemmta sér og svo vaknarðu daginn eftir og manst ekki eftir neinu? Nei, takk þá vil ég frekar muna hvað ég var að gera jafnvel þótt að það hafi verið leiðinlegt. Vinir mínir eru samt æðislegir þótt að þeir drekki. Mér finnst bara asnalegt hvað þeir drekka mikið.
Á mánudaginn átti ég pantað viðtal hjá námsráðgjafa. Viðtalið og Lífsleiknitíminn sköruðust á og ég gekk glöð út úr stofu B206 tuttugu mínútum fyrr en bekkjarfélagar mínir. Heimsókn mín til námsráðgjafans var ekki eingöngu til þess að losna úr Lífsleikni heldur þurfti ég að ræða mjög mikilvægt mál við hann. Ég ætla mér nefnilega að taka þennan stúdent á þremur árum. Ef að allt gengur að óskum mun ég útskrifast af Náttúrufræðibraut, með eðlisfræðikjörsviði, vorið 2009. Þó að ég taki þetta á þremur árum þarf ég samt að taka allar hundraðogfjörtíu einingarnar og verð því að taka ca. 24 einingar á önn. Ég er því búin að troða inn aukaáfanga þessa önnina. Ég mun taka SKÁ 173 sem að er Skákáfangi. Vill ekki einhver skrifa nörd á ennið á mér? Það er alla vega skárra en busi.
Busavígslan er á morgun. Busaballið annað kvöld. Ég kvíði fyrir báðu. Ég get með engu móti skilið manneskjuna sem valhoppaði næstum því við hlið mér í skólanum í dag og tjáði mér það hve mikið hún hlakkaði til busavígslunnar. Er það löglegt? Ég get bara engan veginn skilið hvað sé svona gaman við að dýfa nýju krökkunum ofan í ískalt vatn og láta þau gera sig að fífli. Ég fatta það örugglega á næsta ári þegar ég verð ekki ný lengur en þessa dagana skil ég ekki baun í því. Busaballið. Úff. Það er asnalegt að hlusta á vini sína plana hversu fullir þeir ætla sér að vera á ballinu. Það er bara asnalegt að vera fullur. Hvað er svona skemmtilegt við það að vera að skemmta sér og svo vaknarðu daginn eftir og manst ekki eftir neinu? Nei, takk þá vil ég frekar muna hvað ég var að gera jafnvel þótt að það hafi verið leiðinlegt. Vinir mínir eru samt æðislegir þótt að þeir drekki. Mér finnst bara asnalegt hvað þeir drekka mikið.
Hjörtur Freyr Sæland. Taktu eftir!
Ég sakna þín =[
Ég sakna þín =[
Lífsleikniverkefnið liggur ennþá á skrifborðsbrúninni. Allar vonir um að það annað hvort geri sig sjálft eða hverfi af yfirborði jarðar eru foknar út í buskann. Ég býst við að ég verði að standa upp og setjast við þetta skrifborð sem er yfirfullt af drasli sem er betur þekkt sem skóladót. Með svarta blýpennan mér í hönd mun ég meistaralega klára þessa umfjöllun um Hörpu og allar áhyggjur um framtíðina munu fljúga út um opna gluggann á herberginu mínu. Ég vil að þessar áhyggjur fari út um gluggann þannig að næsta skref hjá mér er að standa upp.
Mig langar að kúra.
//Helga
Af hverju þurftirðu að vera svona þægilegur?
//Helga
