Þar sem að líf mitt samanstendur þessa dagana af Húsasmiðjunni, EM í fótbolta & því að þýða eitt stykki Alfa námskeið hef ég ekki neitt mikið að segja ykkur. Ekki nema það að ég týndi kókdós ofan í veskinu mínu í dag; þú varst samt örugglega búin að átta þig á því. Rétt að taka það fram að þetta var stór kókdós. Ég var reyndar búin að fatta að veskið mitt væri stórt aðallega út af því magni af hálsbrjóstsykrum sem veltast um það.

Heyrðu já, svo flassaði ég líka Bónusbílastæði á miðvikudaginn. Mamma var reyndar sú eina sem sá það en hún fékk áfall fyrir allt norðurhvel jarðar. Ég var reyndar ekki að perrast eitthvað heldur var ég einfaldlega að fara úr Húsasmiðjupeysunni. Svo illa vildi til að ég hafði gleymt því að hlírabolurinn sem ég var í innan undir var ekki alla leið upp á axlir heldur hvíldi fyrir neðan brjóstin til þess að hann væri nógu síður.

Annars var ég eitthvað aðeins að pæla í því áðan hvað það er fáránlegt að biðja um jafnrétti fyrir konur. Það meikar aðeins meira sense að biðja um jafnrétti fyrir alla. Því í rauninni er jafnrétti fyrir konur til staðar... Þær eru allar með jafn lág laun eða hvað sem það er sem verið er að væla yfir núna. Ég held að það verði seint hægt að kalla mig feminista.