Ég er laaaasin. Eða þið vitið svona slöpp & rugl. Var eitthvað slöpp í gærdag en ákvað samt að fara út með Eydísi, Gísla & Hjalta. Big mistake. Þar sem að ég lagðist svo bara uppí rúm & var hálfónýt. Rétt staulaðist fram til að fá mér afmælisköku sem var tileinkuð mér og Óskari. [Hann á afmæli 9.jan en ég 29.sept] Betra er seint en aldrei átti mjög vel við helminginn af kökunni. Síðan staulaðist ég upp í rúm & svaf til hádegis.

Afríkuferðin er loksins komin með greinilegar útlínur. Við munum yfirgefa þetta land föstudaginn 29.febrúar, við fljúgum til Parísar en þar verðum við í tvo daga. Eiffelturninn & fleira menningarlegt bíður mín. Sunnudaginn 2.mars munum við síðan fljúga til Burkina Faso. Miðvikudaginn 12.mars munum við síðan koma aftur til Íslandsins góða. Þetta verður samt einhver geðveiki; 8 tíma flug frá Burkina til Frakklands, 5 tíma bið á flugvellinum & svo 4 tíma flug heim. Gleði gleði.

Strákarnir, Hjalti & Óskar, eru báðir komnir heim þannig að lífið í Völvufelli er allt að detta í rétta farið. Nema kannski fyrir utan það að þvottavélin dó í gær. Mjög áhugaverð saga á bak við það andlát. Það sem sé festist vír úr brjóstahaldara í vélinni með þeim afleiðingum að rafmagninu sló út & vélin dó. Já, lífið hérna í Völvufelli er öðruvísi.