Stundum held ég að ég sé rugluð. Stundum veit ég það. Til dæmis eins og í dag þá vaknaði ég klukkan 11 [eftir 8 tíma svefn; duglega ég?], klæddi mig,burstaði tennurnar og fór svo út. Ég keyrði alla leiðina til pabba og þegar ég kom heim til pabba fattaði ég að ég var með tannkremstúbuna í vasanum. Það var töff. Ég fór á jólatónleika klukkan þrjú, borðaði síðan kvöldmat með fjölskyldunni & fór svo aftur í bæinn. Skutlaði fyrst Þórhildi og Þorfinni til frænku sinnar og fór síðan bara heim í Völvufellið. Núna er ég eiginlega bara ein heima af því að Sunna, Lilja & Gísli fóru útí kirkjugarð að tjilla, jafn furðulega og það hljómar.

Þessir jólatónleikar sem ég fór á voru númer átta í röðinni hjá mér, síðan á mánudaginn. Ég fór á alla jólatónleika Fíladelfíu plús generalprufuna þannig að ég ætti að geta raulað með á aðfangadagskvöld. Við í Biblíuskólanum kláruðum líka að gera upp íbúð sem að kirkjan á í vikunni. Við rifum teppið af, sköfuðum undan því [sem að leiddi til þess að ég fékk megablöðru á þumalputtann að nafni Guðmundur], máluðum íbúðina & bónuðum gólfið. Mega duglegt lið hér á ferð. Öhm öhm öhm, á morgun þarf ég að vakna ofursnemma og sækja mömmu & Hjalta út á flugvöll. Á mánudaginn fer ég í litun & lita hárið á mér ljóst, finally! Og svo er bara næsta vika eftir & svo vinna vinna vinna.

Spennandi líf. Ég hef svo gjörsamlega ekkert til að blogga um þó að ég hafi sjaldan verið jafn upptekin. Fönní stöff, & já ég er farin að tala heví furðulega. Og skrifa líka. Jess jess. Ókei bæ.