Blogg númer eitthundrað. Það tók mig eitt ár og þrjá mánuði en ég er komin hingað. Og á þessum merku tímamótum þá veit ég ekkert hvað ég á að segja. Ég er búin að vera í þannig félagsskap alla vikuna að tjáningarþörf mín snarminnkaði. Stundum finnst mér bara betra að sitja og hlusta. Sérstaklega þegar ég er með fólki sem að ég er bara að kynnast.

Á sunnudaginn flutti ég að heiman. Núna á ég herbergisfélaga, hún heitir Eydís og við erum orðnar voða góðar vinkonur.Guðrún Marta verður hjá okkur í herbergi í einhverja nokkra mánuði en síðan verðum við tvær í þessu nokkuð stóra herbergi á meðan strákarnir hírast fimm í herberginu við hliðina á. Það eru sem sé sjö nemendur í biblíuskólanum MCI skólaárið 2007 - 2008. Fimm strákar og tvær stelpur. Ég fæ þann heiður að vera litla barnið í skólanum þetta árið. ['85 - '90]. Á mánudaginn fórum við síðan uppí Kot og vorum þar alla vikuna.

Þessi vika var bara í einu orði sagt yndisleg. Guð var að vinna í okkur og ég trúi því að þetta sé bara rétt byrjunin á því sem að hann ætlar að gera í vetur. Ég hlakka rosalega mikið til að sjá hvað hann ætlar að gera í mér og mínu lífi. Ég býst ekkert við einhverjum gjörbreytingum en ég veit samt alveg að ég mun breytast eitthvað. Breytast í þá átt að ég líkist Jesú meira, því að það er það sem við eigum að gera.