Kominn tími á eitt lítið sætt blogg er það ekki? Ég hef samt ekkert voðalega mikið að segja frá en það er alveg óþarfi að hafa blogg um tómleika efst þegar mér líður miklu betur núna. Ótrúlegar svona tilfinningasveiflur, manni líður ömurlega einn daginn && svo bara frábærlega næsta dag. Síðan líður manni ágætlega && svo frekar illa í kannski korter og svo er bara allt miklu betra. Maður lærir bara að sætta sig við hlutina sem gerast. Everything happens for a reason. Það er bara soldið erfitt að finna ástæðuna fyrir 'slæmu' hlutunum.

Ég er eiginlega bara búin að vera að vinna. Er búin að vera að vinna í þrjár vikur nánast án þess að stoppa. Er núna búin að fá tvo frídaga þessar þrjár vikur sem eru liðnar frá Kotmóti. Núna eru bara tvær vikur í að Biblíuskólinn byrji && ég get sagt ykkur það að ég verð yndislega fegin að geta hætt að vinna. Ég er algjörlega andlega búin á því eftir þetta sumar. Hlakka til að fara í Biblíuskólann && læra meira um Guð && draga mig nær honum. Því að það er það sem ég þarf; vera í fanginu á Guði && hvílast. Veit samt ekki hversu mikil hvíld þetta verður en mér er sama. Svo lengi sem ég þarf ekki að steikja hamborgara && afgreiða sígarettur&vindla daginn út && inn þá verð ég hamingjusöm. =]

Á föstudaginn var ég á kvöldvakt. Var að vinna frá klukkan 3 til 9. Komst þar af leiðandi ekki á samkomuna í Logos II, en ég fór samt niður á höfn && ætlaði að hitta fólk. Þegar ég kom þangað var grenjandi rigning && ég beið með Hafliða fyrir utan skipið í 10 mínútur eða eitthvað þangað til að Dabbi&&Aron birtust loksins. Dabbi lagði bílnum sínum í næstu sýslu [eða svona næstum því] þannig að við urðum að gjöra svo vel að labba í rigningunni. Hljóðið í skónum mínum fór eitthvað í taugarnar á Aroni þannig að hann tók upp á því snjallræði að halda á mér. Elsa && Salóme fengu far með okkur í Mjóddina && síðan fórum við á læknavaktina í Smáranum út af tánni á Dabba. Ég && Aron biðum frammi á meðan táin var tekin af Dabba. Eða bara nöglin reyndar. Síðan fórum við á Subway þar sem að Aron var svangur eins && alltaf && þaðan fórum við heim til Dabba að horfa á Black Sheep. Það er mynd um mannætukindur. Myndin var nokkuð steikt && eiginlega ekkert skerí. Það var mest skerí þegar Aron tók sig til && beit í eyrað á mér eins && hann væri mannætukind. Ekki gaman.

Ég skellti mér síðan til pabba á laugardaginn eftir vinnu. Tók rútuna klukkan fimm && þurfti að brjótast inn til ömmu && afa [með lykli]. Skellti mér á hestbak hjá pabba && fleira skemmtilegt. En núna er afi minn kominn að sækja mig;; ég ætla eitthvað að hanga með honum þangað til að ég fer í vinnuna. Svo ætla ég heim í kvöld && koma aftur á morgun til að vinna. Ég verð bara að komast heim til mín; er með alltof mikla heimþrá.