Þessi krakki sem kom er greinilega ofdekraðurEn mér fannst þetta snilldar saga
Flott blogg:D
//NíutíuogÞrjú
23. ágúst 2007 klukkan 23:59
[Lag; Hey There Delilah - Plain White T's]
Ohh, ég þoli ekki þessa tilfinningu sem er búin að taka sér bólfestu innra með mér. Geðveikt óþægileg tilfinning sem að birtist bara um daginn && vill ekki fara. Hún dofnar aðeins þegar ég er að gera svo mikið að ég næ ekki einu sinni að hugsa en kemur svo aftur. Tómleiki, endalaus tómleiki. Versta tilfinning sem hægt er að hafa, af því að þetta er engin tilfinning þannig séð. Það er bara eins && það sé risastórt ekkineitt í miðjunni á sálinni á mér og það er ekki hægt að útskýra það. Samt held ég að þetta hafi eitthvað með það að gera að það séu allir byrjaðir í skólanum nema ég. Voðalega skrítið eitthvað. En líka einhver löngun í eitthvað sem að er ekki að fara að gerast. Alla vega ekki strax. && það er hvort sem er ekkert gott fyrir mig. Tillfininngar sökka, punktur && pasta með tómatssósu.
En já ég tók bóklega bílprófið í nefið á þriðjudaginn. Átti eitt stykki frídag && vaknaði ofursnemma til að mæta í prófið klukkan níu. Ég var óendanlega stressuð en síðan var þetta í rauninni ekkert mál. Ég kom fyrst, var eina stelpan && kláraði prófið á tuttugu mínútum. Lét kallinn hafa prófið, hann fór yfir það && kallaði síðan á mig og þá fékk ég að vita að ég fékk einungis eina villu. Eina villu í B-hluta. Ég gleymdi því að þegar maður fær bílpróf þá má maður líka keyra vélsleða. Jæja, þá vitum við alla vega hver er ekki að fara að keyra vélsleða! En svo naut ég þess bara að vera í fríi, fyrsti frídagurinn minn síðan um Verslunarmannahelgina [eða Verslunarhelgina eins && hún Kata orðaði svo frábærlega í gær]. Ég vann sem sé fjórtán daga í röð && fékk einn dag frí síðan. Work-aholic much?
Kata er komin heim frá Danmörk! Vá, ég var ekkert smá glöð þegar ég sá hana labba í gegnum hurðina á Leifsstöð. Ég fékk nefnilega að fara með mömmu hennar Kötu að sækja hana && gisti síðan hjá henni. Ég var ótrúlega dugleg && tók ekki nema minn part af rúminu hennar, ólíkt síðasta skipti þegar ég tók það bara allt. Ég && Kata erum samt algjörir snillingar þegar við vöknum. Við vöknum alltaf á nákvæmlega sama tíma, eða svona nokkurn veginn. Svo lítum við á hvor aðra && segjum báðar í einu;; 'Vá, hvað mig dreymdi skrítinn draum í nótt!'. Við höfum greinilega bara svona skrítin áhrif á hvor aðra. En svo kom Andri && sótti okkur && við fórum upp í FB. Ætluðum að hitta fólk en rákumst bara á Aron, Steffý && Röggu. Kata && Ég löbbuðum síðan um allan skólann í leit að Andra og vorum handvissar um að við myndum enda á Akureyri. Við vorum alla vega nálægt því að villast. Andri var reyndar bara útí bíl þannig að við drógum Röggu [sem var í gati] með okkur niðrí skeifuna && á Subway. Þaðan labbaði ég með Kötu útí MS þar sem að hún var að fara á nýnemakynningu og svo rölti ég í vinnuna.
Ótrúlegt fólk sem kemur inn í þessa sjoppu. Í gær kom til dæmis frekar skuggalegur gaur sem að byrjaði bara eitthvað að spjalla við mig eftir að ég var búin að afgreiða hann. Hann fór eitthvað að spyrja mig hvort að ég væri ekki í skóla og ég sagði honum eins og er að ég væri að fara í Biblíuskóla. Haldiði ekki að maðurinn hafi bara byrjað að þylja upp einhverja spámenn && rugl sem að ég skildi varla þar sem að hann muldraði svo. Ég varð mjög glöð þegar hann tók maltið sitt && yfirgaf sjoppuna. Síðan í dag kom einhver 10/11 ára strákur inn í búðina && ætlaði að kaupa lítra af mjólk. Hann varð ekkert smá reiður þegar ég sagði honum hvað hún kostaði && ætlaði að taka undanrennu, sem kostar nákvæmlega það sama. Þegar ég sagði honum það þá kastaði hann undanrennunni inn í kælinn && strunsaði út. Tíu mínútum seinna kom hann aftur && greip lítrann af mjólkinni. Ég sagði honum verðið && þá grýtti hann peningunum niður í borðið. Síðan byrjaði hann bara að blóta && lamdi ítrekað í búðarborðið && þrætti við mig um að mjólkin kostaði ekki svona mikið. Hann kom reyndar tvisvar í viðbót && keypti sér nammi. Ég verð að viðurkenna það að þessi litli strákur hræddi mig mun meira en skuggalegi gaurinn. Krakkar hræða mig.
En já ég tók bóklega bílprófið í nefið á þriðjudaginn. Átti eitt stykki frídag && vaknaði ofursnemma til að mæta í prófið klukkan níu. Ég var óendanlega stressuð en síðan var þetta í rauninni ekkert mál. Ég kom fyrst, var eina stelpan && kláraði prófið á tuttugu mínútum. Lét kallinn hafa prófið, hann fór yfir það && kallaði síðan á mig og þá fékk ég að vita að ég fékk einungis eina villu. Eina villu í B-hluta. Ég gleymdi því að þegar maður fær bílpróf þá má maður líka keyra vélsleða. Jæja, þá vitum við alla vega hver er ekki að fara að keyra vélsleða! En svo naut ég þess bara að vera í fríi, fyrsti frídagurinn minn síðan um Verslunarmannahelgina [eða Verslunarhelgina eins && hún Kata orðaði svo frábærlega í gær]. Ég vann sem sé fjórtán daga í röð && fékk einn dag frí síðan. Work-aholic much?
Kata er komin heim frá Danmörk! Vá, ég var ekkert smá glöð þegar ég sá hana labba í gegnum hurðina á Leifsstöð. Ég fékk nefnilega að fara með mömmu hennar Kötu að sækja hana && gisti síðan hjá henni. Ég var ótrúlega dugleg && tók ekki nema minn part af rúminu hennar, ólíkt síðasta skipti þegar ég tók það bara allt. Ég && Kata erum samt algjörir snillingar þegar við vöknum. Við vöknum alltaf á nákvæmlega sama tíma, eða svona nokkurn veginn. Svo lítum við á hvor aðra && segjum báðar í einu;; 'Vá, hvað mig dreymdi skrítinn draum í nótt!'. Við höfum greinilega bara svona skrítin áhrif á hvor aðra. En svo kom Andri && sótti okkur && við fórum upp í FB. Ætluðum að hitta fólk en rákumst bara á Aron, Steffý && Röggu. Kata && Ég löbbuðum síðan um allan skólann í leit að Andra og vorum handvissar um að við myndum enda á Akureyri. Við vorum alla vega nálægt því að villast. Andri var reyndar bara útí bíl þannig að við drógum Röggu [sem var í gati] með okkur niðrí skeifuna && á Subway. Þaðan labbaði ég með Kötu útí MS þar sem að hún var að fara á nýnemakynningu og svo rölti ég í vinnuna.
Ótrúlegt fólk sem kemur inn í þessa sjoppu. Í gær kom til dæmis frekar skuggalegur gaur sem að byrjaði bara eitthvað að spjalla við mig eftir að ég var búin að afgreiða hann. Hann fór eitthvað að spyrja mig hvort að ég væri ekki í skóla og ég sagði honum eins og er að ég væri að fara í Biblíuskóla. Haldiði ekki að maðurinn hafi bara byrjað að þylja upp einhverja spámenn && rugl sem að ég skildi varla þar sem að hann muldraði svo. Ég varð mjög glöð þegar hann tók maltið sitt && yfirgaf sjoppuna. Síðan í dag kom einhver 10/11 ára strákur inn í búðina && ætlaði að kaupa lítra af mjólk. Hann varð ekkert smá reiður þegar ég sagði honum hvað hún kostaði && ætlaði að taka undanrennu, sem kostar nákvæmlega það sama. Þegar ég sagði honum það þá kastaði hann undanrennunni inn í kælinn && strunsaði út. Tíu mínútum seinna kom hann aftur && greip lítrann af mjólkinni. Ég sagði honum verðið && þá grýtti hann peningunum niður í borðið. Síðan byrjaði hann bara að blóta && lamdi ítrekað í búðarborðið && þrætti við mig um að mjólkin kostaði ekki svona mikið. Hann kom reyndar tvisvar í viðbót && keypti sér nammi. Ég verð að viðurkenna það að þessi litli strákur hræddi mig mun meira en skuggalegi gaurinn. Krakkar hræða mig.
Þessi krakki sem kom er greinilega ofdekraðurEn mér fannst þetta snilldar saga
Flott blogg:D
#2
24. ágúst 2007 klukkan 16:29
TRUDAR HRÆDA MIG! eg fila tha ekki,, annars awesome blogg :D eg filada
#3
24. ágúst 2007 klukkan 18:12
Kindur eru líka nokkuð skeríSpyrjið bara Dabba&&Aron
#4
25. ágúst 2007 klukkan 02:01
æji þetta með tómarúmið =) sammála mömmu þinni.... bara Jesús getur fyllt tómarúmið... eins og barnalag sem var á svona vídeó sem ég horfði á þegar ég var minni segir:"life without Jesus is like a donut, like a donut, lika a donut... Life without jesus is like a donut... you have a hole in the middle of your heart" =) skal sýna þér það þegar þú kemur í heimsókn einhverntímann =)
Krakkinn náttla soldið skuggalegur... þoli ekki þegar maður afgreiðir svona folk sem stressar mann =)
#5
26. ágúst 2007 klukkan 12:44
Sakna þín endalaust
elkjú mamma