Í morgun þegar ég sat í strætisvagninum á leið minni til Reykjavíkur áttaði ég mig allt í einu á svolitlu. Ég er nánast flutt að heiman. Fannst það frekar undarlegt að hugsa um það þar sem að ég átti engan veginn von á því að vera komin svona langt á leið með að flytja að heiman áður en að ég yrði sautján. Var einhvern veginn aldrei búin að pæla neitt í þessu; ætlaði bara að búa heima þangað til að ég fengi nóg, giftast einhverjum ótrúlega ríkum kalli, kaupa hús && lifa svo happily ever after. Fín áætlun sem að myndi alveg ganga svo að lengi sem að kallinn væri bæði sætur && skemmtilegur í bland við auðæfin. Annars held ég að ég hafi bara gott af þessu. Verð bæði sjálfstæðari && andlega sterkari þegar ég þarf að hugsa um mig sjálfa.

Stundum vildi ég samt að ég byggi í bænum. Bara einhvers staðar á höfuðborgarsvæðinu væri fínt. Hef einhvern veginn ímyndað mér að lífið væri mun einfaldara ef að ég byggi nær öllum vinum mínum. Hlutirnir myndu einhvern veginn ganga betur upp. Ég er reyndar að fara að búa í bænum í allan vetur en það verður samt einhvern veginn svo spes. Æi, ég veit ekkert hvað ég vil && ætla bara að láta það sem gerist gerast. Alltaf best þannig.

En ég er komin með vinnu sem að mun stytta mér stundir þangað til að ég fer í MCI. Ég verð að vinna í Grillkofanum á Langholtsvegi && örugglega eitthvað upp í Norðlingaholti líka. Byrjaði í dag && þurfti að taka strætó klukkan 07:41 til þess að mæta í vinnuna klukkan 9. Byrjaði daginn á því að búa til heilan helling af langlokum && samlokum ég veit ekki hvernig lokum. Gerði svo endalaust af pylsum fyrir pylsuglaða Íslendinga. Það er líka svona grill þarna þar sem við búum til hamborgara && samlokur && franskar && fleira skemmtilegt. Ég þurfti að gjöra svo vel að læra á það þar sem að ég varð einnig að gjöra svo vel að vera ein í sjoppunni í ca tvo tíma vegna miskilnings. Á mínum fyrsta degi. Jahá, skúbbaði frá mér einu samlokutilboði, einum stökum hamborgara && einu beikonborgaratilboði. Og þetta var allt vel ætt. Eða það kvartaði alla vega enginn.

Er síðan að fara að vinna aftur á morgun klukkan níu. Herra strætó verður vinur minn í nokkra daga en síðan held ég að ég fari bara heim til Birnu && lúlli þar. Svona til að undirstrika það hvað ég er illilega flutt að heiman. Veriði svo voða dugleg að tala við mig þar sem að mig langar í vini! Ah, Katrín ég sakna þín sjúklega. =[ Hey! Kotmótsmyndirnar eru komnar á síðuna && myndirnar síðan á laugardaginn fara að detta inn.