Sammála með Danaleikinn.. hjartað stoppaði [án gríns] á seinustu sek. Ég hata núna rauðan lit ! allt útaf helvískum dönum..! ég varð brjááááluð og pirruð og reið og sorgmædd og fúl. Allt saman í einu :/ Meina kommon.. í gamla daga komu þeir fram við okkur eins og skít og mér fynst þeri alveg geta látið okkur vinna.. En myndi okkur fynnast gaman að vinna gefins leik? held ekki.. Oooog Rússar! svo satt hjá þér, þeri eru vörubílar.. ooog óóójjj sástu rauðhærða gerpið í liðinu? jesús.. En við stóðum okkur vel, punktur.
og þegar ég segi við þá er ég að tala um landsliðið > við erum öll eitt > í blíðu og stríðu ;]
sjást :*
//Fimmtíu
02. febrúar 2007 klukkan 03:17
: : 
Ég gefst upp á hárinu á mér. Það er búið að vera brjálæðislega liðað síðustu tvo daga og ég bara nenni þessu ekki lengur. Ég ætla að láta það vera þangað til að það er búið að síkka. Þá kemur það örugglega milljón sinnum betur út þá. Liðir eru ekki fyrir stutt hár. Veit einhver hvað ég var að hugsa þegar ég lét klippa það styttra vinstra megin [slepptu því að svara þessu] Ég ætla að hætta að klippa það; bara láta þynna það svo að ég drukkni ekki í hári. En ég nenni samt ekki að vera með of sítt hár. Það er bara vesen.
Á þriðjudaginn horfði ég svo á leik Dana og Íslendinga. Ég hef ekki taugar í svona leiki. Ég verð alltof stressuð og get varla andað. Það mætti halda að ég væri sjálf á vellinum að spila í landsliðinu ég verð svo spennt. Ég var sko alveg tilbúin að valta yfir Danina og var viss um að við [landsliðið, ég spila ekki sjálf] myndi rústa þessu. Danir áttu það svo sannarlega skilið eftir að hafa stjórnað okkur í mörg ár. Héldu þeir að við værum einhverjir Grænlendingar? En ég var greinilega ekki nógu viss þar sem að þegar leiknum lok sat ég í sófanum með tárin í augunum og í fýlu út í Danmörk.
Í dag horfði ég svo á leikinn við Rússa og ég vil ekki ræða það. Það er ekki hægt að spila handbolta við vörubíla. Við tökum heimsmeistarana svo bara [come on við tókum evrópumeistarana] og tryggjum okkur sæti á Ólympíuleikunum. Ég er heví sátt við það =]
Um helgina er ég svo að fara á Hvolsvöll að hitta hana Hörpu mína. Eða aðallega rúmið hennar, það er ýkt mjúkt. Það er svo ýkt mjúkt að ég er að pæla í að stela því [ekki segja Hörpu] Við ætlum að hafa það voðallega kósý og fara í sunda, horfa á Eurotrip & tjilla bara. Ég ætla að taka með mér poka undir öll gullkornin sem að munu flæða út úr henni um helgina, hún er bara ein gullkornaverksmiðja.
Þetta blogg var svo miklu lengra en svo ákvað Húbbrí að vera skemmtileg og eyða því. Klöppum fyrir Húbbrí. En hey mér er alveg sama þar sem að geisladrifið er komið í lag og ég gat sett Á Móti Sól & Justin Timberlake inn í tölvuna.
Ísland Best Í Heimi
Helga þjóðernissinnuð
og skamm húrrabí