Ókei. Er ekki kominn tími á smá blogg frá mér? Þó að ég sé orðin vinnandi manneskja á ný þá þýðir ekkert að vanrækja þessa síðu. Ég hefði frekar haldið að ég yrði bloggóð núna þegar ég er byrjuð að vinna aftur. Ég var það alla vega í sumar þegar ég var vinna eins og hross. En aðalástæðan fyrir því að ég er ekkert búin að blogga er sú að síðastliðnu vikuna er ég búin að vera upptekin eins og dós af grænum baunum sem lenti illa í dósaupptakaranum! Síðan á sunnudaginn er ég búin að taka fjögur erfið próf, fara í fyrstu þrjá ökutímana mína & vinna heila tuttuguogfimm klukkutíma í Bísón, Kringlunni.

Vinnan sjálf er ágæt, ekkert verri en einhverjar aðrar vinnur. En hún er bara svo hrikalega þreytandi. Ég er þreytt á að segja Góðan daginn eða get ég aðstoðað. Ég gæti ælt þegar fólk biður um svona peysu á miðaldra konu og horfir svo á mig eins og ég viti allt um það. Halló engin miðaldra kona hér á ferð. Bara hún sextán ára gamla ég. Í gær þurfti ég svo að módelast eitthvað fyrir einn viðskiptavininn; ég var eitthvað að reyna að selja honum kápu á konuna hans og honum fannst hæð mín eitthvað svo tilvalin [1.80 my ass, 1.78 thank you very nice] þannig að ég skutlaðist í kápuna. Frábær sölukona eða hvað? Lagerinn fyrir aftan búðina er líka með eindæmum lítill og ég á örugglega eftir að stórslasa mig við að teygja mig í einhverja af þessum peysum sem að eru geymdar einhversstaðar lengst upp á hillu. En ég er samt ekkert að kvarta. Eins & ég sagði þá er þetta ágæt vinna =]

Já, eins og ég skrifaði þá er ég búin að fara í þrjá ökutíma. Búin að keyra um allt Akranes á dökkbláum Mercedes Bens. Klassi! ;] Ég ætla ekkert að fara að tjá mig hér um það hvernig þessir tímar eru búnir að ganga en segjum bara að ég sé ekki búin að keyra útaf, ennþá. Er að fara í fjórða ökutímann á þriðjudagin og þá er stefnan tekin á þjóðveginn. Og kannski þriðja gírinn líka? Ég er nefnilega bara búin að vera í öðrum gír. Ég og annar gír erum like this. Æfingaleyfið verður komið í hús um mánaðamótin janúar/febrúar ef þetta heldur svona áfram. =]

Prófin kláruðust á fimmtudaginn. Náttúrufræði 103, Náttúrufræði 123, Stærðfræði 103 & Danska 103 komu þarna öll í röð tilbúin að pína mig. Ég var svo stressuð fyrir náttúrufræðinni hundraðogþrjú að ég gat varla andað. Ég las og las og las og las þangað til að heilasellurnar láku út um eyrun á mér. Ég ætla bara að segja að það hafi borgað sig þar sem að ég er búin að sjá allar lokaeinkunnirnar mínar viva la Internet.