Tilraun tvö. Eða kannski comeback ársins.
Anywho, þá hef ég ákveðið að skrifa inn nokkur orð á þessa blessuðu síðu. Mér finnst eins & ég sé að springa - ég er með svo mikla tjáningarþörf. Ég veit ekki hversu margir af gömlum & dyggum aðdáendum bloggskrifa minna munu detta hér inn - en ef þú ert hér ;; Vertu hjartanlega velkomin eða velkominn.

Byrjum á byrjuninni. Ég elska Ameríku. Ég get ekki lýst því hversu þakklát ég er & glöð yfir því að hafa fengið tækifæri að vera í Bandaríkjunum í fimm heilar vikur. Tíminn sem ég átti úti var svo dýrmætur & einhvern veginn nauðsynlegur fyrir mig. Þetta gerðist allt á réttum tíma. Guð er aldrei of snemma & aldrei of seinn. Ég fékk tækifæri til að draga mig enn nær Guði & bara til að vera ég & kynnast nýju fólki. Fólkið sem ég kynntist var hreint út sagt dásamlegt & ég verð að viðurkenna að ég skildi eftir nokkur brot úr hjarta mínu þar. (Ekki fara að ímynda ykkur eitthvað) Rockford Master's Commission er dásamlegur staður til að vera á & fólkið þar er ennþá dásamlegra. Guð er svo sannarlega sá sami alls staðar. Ég ferðaðist til átta fylkja allt í allt. Illinois var þó heimastöð mín & ég dvaldi í Flórída síðustu dagana. Sandalar, strönd & sjórinn í febrúar - ekki alveg það sem ég er vön en ég naut þess í botn. Ég var hluti af Teymi A-wesome & við skemmtum okkur stórkostlega á leið til Flórída. Tuttuguogþriggja tíma ógleymanleg bílferð. Þessi ferð er eitthvað sem ég mun aldrei gleyma & ég er svo klárlega á leiðinni aftur þangað einn daginn. Eins & ég sagði - þá er ég ástfangin af þessu landi! ♥

Ég hef nýlega uppgötvað að ég hef mikinn áhuga á McFlurry. McFlurry með Daim. Það er eitthvað svo unaðslegt við þetta stökka karamellusúkkulaði í dásamlega McDonalds ísnum - sem ég vona að sé ekki innfluttur! Kannski eru þetta afleiðingar af því að verða ástfangin af skyndibitalandinu. Hver veit?

Mig langar stundum til að hraðspóla fram í framtíðina. En svo reyni ég að muna það að njóta dagsins í dag & þessarar mínútu. Hvert einasta augnablik er eitthvað til að njóta & ég vil ekki eyðileggja það. Ekki með kvíða, ekki með ótta & ekki einu sinni með tilhlökkun. Ég verð samt að segja það að ég er alveg rosalega spennt fyrir sumarinu & bara framtíðinni allri. Ég hlakka til að sjá það hvert Guð leiðir mig.

Ég ætla að byrja á því að leyfa Guði að leiða mig til Stykkishólms (-ar?) á morgun. Svo er vormót, páskafrí, Jesúkonu&stelpustund, Bangladesh... En bara eitt í einu :]

Halló halló halló!
Þar sem Facebook er að vera kjáni þá ætla ég að vera voða sniðug (eða meira að fylgja ráðum móður minnar) & skrifa örlítið um ferðir mínar hér. Ég get reyndar ekki skrifað mikið akkúrat núna vegna þess að ég er að fara að fara út með minni elskulegu Rachel Harvey (sem er ein af fólkinu sem kom hingað í maí)! Við ætlum að fara í smá verslunarleiðangur því að mig vantar svolítið af fötum & það er alltaf gaman að fara í búðir! Hmm, þessi vika er búin að vera mjög busy sem að mér finnst mjög fínt! Ég held að ég eigi aldrei eftir að kvarta yfir degi sem er mjög busy. Hvernig segir maður að dagur sé busy á íslensku ? Segir maður að dagurinn sé upptekinn eða eitthvað? Haha, vá hvað ég elska að skrifa & röfla bara eitthvað.
Ég get svo sem sagt ykkur eitthvað - það er til dæmis aldrei búið að fara yfir frostmark síðan ég kom hingað. Akkúrat núna eru -3 ° C úti en það eru 27° á fahrenheit! Frostmark hjá þeim er 32 sem er bara skrítið vegna þess að þegar ég heyri töluna 32 þá finnst mér eins og það ætti að vera heitt heitt heitt.
Myndin þarna uppi er af mér & kallinum í Legolandi (já, Legolandi) í Schaumburg.  Hver vissi að það væru Legolönd í Bandaríkjunum? Alla vega ekki ég! Ég hélt að það væri svona Danmerkur-thingy. Þetta var samt soldið fyndinn kall vegna þess að það vantaði legokubb í bláu stuttbuxurnar hans eins & þið sjáið & svo var líka gat á sokknum hans (þeir bjuggu hann til svoleiðis) sem að sést ekki á þessari mynd.
Í þessari viku er ég búin að horfa á The Sisterhood of the Travelling Pants 1 & 2 ;; ótrúlega gaman að horfa á svona stelpumyndir - ó! Ég horfði líka á Peter Pan í gær ;; það var áhugvert. (Leikna myndin ekki teiknimyndin)
Miðvikudagurinn var mjög upptekinn dagur ;; ég var í kirkjunni (Masters) frá hálf 9 til 12 - með smá kvöldmatarhléi sem ég tók í mjög miklum flýti. Málið er að á miðvikudagskvöldum þá er ég hluti af barnakirkjunni en núna í fyrradag þá þurfti ég líka að vera á æfingu vegna þess að hópurinn sem ég er í var með drama í barnakapellunni í gærmorgun. Ég fékk það merkilega hlutverk í sviðsmunaliðinu að færa sófa upp á sviðið & taka hann af sviðinu. Samt ekki ein.

Ég held að ég hafi aldrei áður hangið með svona mörgum stelpum! Þetta er stórfurðulegt & mjög öðruvísi. En samt mjög gaman & pottþétt mjög þroskandi vegna þess að stelpur geta verið skrítnar í umgengni. Stelpurnar hérna eru samt svo mismunandi! Það er fyndið að koma úr umhverfi þar sem það eru bara ég, Eydís, Kata & Jenný í umhverfi þar sem eru 9 íbúðir þar sem ég get farið & fundið stelpur! Funnyfunny.

Hey! Ég er að fara til Wisconsin á morgun! Ég komst að því í gær að það væri bara hálftíma keyrsla þangað svo að Sheena (þriðja árs nemi sem er awesome!) & Erin Olander ætla að fara með mig þangað! Það verður fjórða Bandaríkjafylkið sem ég heimsæki ;; so far hef ég farið til Massachusetts, New Hampshire & Illinois. Á leiðinni til Flórída mun ég svo keyra í gegnum nokkur fylki í viðbót svo að það verður gaman =)

Ég er líka að fara að fara á fullt af æfingum - sú fyrsta er á morgun klukkan eitt - fyrir ferðina mína til Flórída. Málið er nefnilega að við munum vera í ca viku að ferðast um & gera fullt af skemmtilegum þjónustuhlutum. Við erum að fara að æfa svona Human Video (drama stuff) eins & krakkarnir gerðu þegar þau komu til okkar. Haha! Það verður mjög áhugavert að taka þátt í svoleiðis.

Anywho, þá átti þetta að vera stutt en þar sem að ég er alveg einstaklega áhugaverð manneskja & get alltaf fundið eitthvað meira til að segja en nauðsynlegt er án þess að segja allt sem ég gæti sagt um vikuna mína þá er þetta langt.

Suma daga íhuga ég það verulega að gerast feministi en síðan þegar ég hugsa mig betur um þá held ég að það yrði of mikil vinna. Maður þarf að hneykslast yfir hinu & þessu og ég nenni því bara alls ekki. Læt mér nægja þau örfáu skipti þar sem að ég hneykslast fyrir hönd feministanna. Eitt af þessum skiptum var í dag og þegar ég hugsa um það þá verða flest þessi skipti í Húsasmiðjunni. Þannig er nú mál með vexti að í hádeginu í dag þá kom kona inn í búðina og spurði um parketnagla. Ég var nú ekki alveg viss hvað það var en fór nú samt með hana í nagladeildina & stóð þar og leitaði. Þá kom þessi óborganlega setning::

Ég verð að viðurkenna það að ég er mjög stolt af því að vera Íslendingur þessa dagana, þá sérstaklega í dag. Ef að þú hefur ekki hugmynd um af hverju þá gæti hugsast að þú hafir búið í kassa undir Kringlunni síðustu daga. En samt ekki, því að þú hefðir eflaust frétt af glæstu afreki strákanna "okkar" [kjánalegt að eigna sér þá þegar maður þekkir þá ekki baun]. Íslenska handboltalandsliðið var að koma "heim" búa þeir ekki flestir erlendis? & þeim var fagnað ákaft. Ég fylgdist nú bara með í sjónvarpinu og fannst þetta allt vera svo yndislegt.
Mér fannst yndislegt þegar þeir hittu fjölskyldur sínar & mér fannst yndislegt þegar þeir voru niðri á Arnarhóli. Svo toppaði það yndislegheitin þegar þeir voru sæmdir fálkaorðunni. Þeir áttu það fyllilega skilið. :]

Fyrst að ég er komin í viðurkenningargírinn þá verð ég líka að viðurkenna fyrir ykkur að ég er smá skotin í einum handboltakappa. Held að mamma mín hafi áttað sig á því áðan þegar ég brosti út af eyrum; það var nefnilega verið að taka viðtal við hann. Haha! Últramegakjánalegt en satt. Það mætti halda að ég væri fjórtán ára skólastelpa með smá crush á einhvern frægan erlendan leikara. En nei, þetta er bara ég. Næstum því átján ára stelpa sem að hefur heillast örlítið af persónutöfrum Loga Geirssonar. Jájá, kemur á óvart eða ekki. [:

Eftir mjög óformlega könnun þá hef ég komist að því að einhverjir lesa þetta blogg & á meðan ég hef ennþá mikla tjáningarþörf og fólk hefur áhuga á að lesa það sem ég tjái mig um þá býst ég við að ég kallist bloggari. Eða eitthvað svoleiðis.

Les einhver þetta?

Það er alltaf jafn skemmtilegt að lesa gömul blogg. Það er líka mjög hvetjandi að lesa gömul blogg því að nú langar mig til að blogga meira svo að ég geti líka lesið þetta blogg eftir tvö ár & skemmt mér konunglega yfir því hvað ég var [eða er] mikill kjáni. Fyrst af öllu vil ég tilkynna ykkur öllum að hlusta á hljómsveit sem heitir Leeland.     www.myspace.com/leelandmusic   Það besta við Mæspeis er að maður getur fundið endalaust af hljómsveitum þar & best er þegar maður dettur inn á hljómsveit sem að maður fílar í botn. Toppurinn á Leeland-tilverunni minni var þegar ég rakst á disk með þeim á Kotmóti; ég keypti hann að sjálfsögðu og hef nú lifað hamingjusamlega í viku með Leeland í eyrunum.

Kotmót, Kotmót, Kotmót. Ég veit ekki alveg hvað er hægt að segja um Kotmót. Það var allt svo friðsælt einhvern veginn. Engar dramatískar sveiflur, hvorki upp né niður, heldur bara róleg vellíðan alltígegnum mótið. & miðað við síðasta Kotmót þá er það bara mjög gott.  Ég get vitnað um það hér & nú að síðustu nokkrar vikur í lífi mínu hafa verið mjög friðsælar. Þessi yndislegi himneski friður sem bara Jesús getur gefið manni. Mér finnst mjög mikilvægt að fá að upplifa þennan frið af því að fyrir ári þá var allt í ruglinu hjá mér. Fullt af breytingum sem að gerðu það að verkum að ég var mjög óróleg og stressuð. En núna nýt ég þess bara að vita ekki alveg hvað er að fara að gerast því að ég veit að líf mitt er í bestu höndunum, höndum Guðs.

Ég var voða dugleg um daginn & var heillengi [alltoflengi] ein heima með afa á meðan fjölskyldan skrapp í frí. Átti reyndar í smá erfiðleikum með að vakna á réttum tíma en eftir að hafa sofið yfir mig einn laugardaginn [þegar ég mæti 10 en ekki 8] þá ákvað ég að vera smá skynsöm & fara almennt séð fyrr að sofa. Til að vera algjörlega örugg um að vakna læt ég bæði símann minn & vekjaraklukku hringja á morgnana & ég skal sko segja þér að ég vakna!

Elskan mín hún Hugrún bauð mér í mat um daginn & það var yndislegt kvöld. Við höfðum ekki hist í meira en ár en það var bara eins og við hefðum hist daginn áður. Dásamlegt! Við töluðum svo rosalega mikið saman að við höfðum varla tíma til að borða dýrindis steikina hennar Hugrúnar sem hún brenndi bara smá! Við ætlum að endurtaka þessa frábæru samverustund á fimmtudaginn & skella okkur á The Dark Knight í kvikmyndahús. Já ég veit, ég er leim - ekki búin að sjá Heath Ledger í sínu besta hlutverki.

Í dag afgreiddi ég bæði Júlíus Sesar & öfugugga.
& ég er í hádegismat.
Fróðlegt að sjá hvað restin af deginum færir með sér.